โจวเหวินฟะ ไม่เลือกที่จะรีเทิร์นวงการหนังจีนด้วย Red Cliff ของซี้เก่า แต่ขอเป็น ขงจื้อ ในหนังของผู้กำกับหญิงที่จับงานภาพยนตร์เป็นครั้งแรก ซึ่งหมายความว่าเขาปฏิเสธจะรับบทเด่นในหนังสงครามฟอร์มยักษ์ เพื่อรับบทเป็นนักปราชญ์หนวดเครารุงรัง ที่มีแววว่าหนังจะเต็มไปด้วยบทพูด และม้วนตำรามากกว่ากระบี่ และการฆ่าฟันกัน

นักแสดงที่ยิ่งใหญ่มักจะเกิดขึ้นได้ด้วย การตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่ ความกล้าเสี่ยง กับโปรเจ็คที่เต็มไปด้วยคำถาม ซึ่งถ้าประสบความสำเร็จขึ้นมา มันจะทวีคูณเป็นสองเท่า แต่ไม่ใช่สำหรับ โจวเหวินฟะ กับหนังที่ชื่อว่า Confucius ที่กลายเป็นความล้มเหลวอีกครั้งของเขา กับหนังที่ดูเชย, น่าเบื่อ ไม่สามารถสร้างความฮือฮาใด ๆ แต่วงการภาพยนตร์ได้แม้แต่น้อย (ถ้าเราไม่นับข่าวเสีย ๆ ที่ว่าทางการจีนพยายามแย่งโรงจาก Avatar เพื่อเปิดโอกาสให้ Confucius ได้ฉาย จนสร้างภาพลบให้กับหนังแทน) (more…)

Rule Number 1 หนังผีจากฮ่องกงอาจถูกจัดให้อยู่ในหนังประเภท “ผีสะดุ้ง” แบบเดียวกับ The Eye, The Six Sense หรือ Shutter อะไรเทือก ๆ นั้นได้ เพราะหนังว่าด้วยปรากฎการณ์ ‘คนเห็นผี’ เช่นเดียวกันกับรุ่นพี่ ๆ อย่างไรก็ตามผลงานของผู้กำกับเลือดสิงคโปร์ที่เดินทางมาทำหนังที่ฮ่องกงเรื่องนี้ ยังมีที่ทางมีสไตล์ มีกฎกติกาการเห็นผีเป็นของตัวเอง เรื่องว่าพอจะทำให้หนังมีความน่าสนใจอยู่บ้าง แม้ภาพรวมจะไม่ได้เลอเลิศอะไรมากนัก (more…)