ก่อนจะก้าวมาเป็นซุปเปอร์สตาร์ ได้พบกับความสำเร็จอย่างที่เป็นอยู่ ทุกวันนี้ เฉินหลง หงจินเป่า และหยวนเปียว ผ่านการต่อสู้ ดิ้นรนมากมายกว่าจะได้พบกับในเส้นทางอันยิ่งใหญ่ทั้ง ทำงานหนัก และอดทนกับอาชีพตัวประกอบ และสตั้นแมน หรือแม้กระทั่งการประทังชีวิตด้วยการหางานอื่นๆ นอกวงการภภาพยนตร์ทำอย่างงานกรรมกร ก่อสร้าง แม้กระทั่งเดินทางทำงานยังต่างประเทศ
อย่างไรก็ตามเมื่อพูดถึงจุดเริ่มต้น ชีวิตในฐานะนักแสดงของเฉินหลง และพวกพ้อง ก็คือช่วงเวลาในสมัยยักเด็ก ที่เป็นนักแสดงงิ้ว การฝึกฝนอันหนักหน่วง ทั้งการแสดง และทักษะทางร่างกาย กลายเป็นต้นทุนสำคัญ ที่สร้างให้ พวกเขาสร้างชื่อ ในวงการภาพยนตร์ และสร้างความแตกต่างจากนักแสดงนำทั่วไป ในขณะนั้น ไม่ใช่เพียงแค่เฉินหลง หงจินเป่า และหยวนเปียวเท่านั้น ดารา และคนทำหนังชื่อดังอย่าง หยวนหัว, หยวน ขุย และหยวนเต๋อ ก็เป็นผลผลิตจากโรงเรียนแห่งนี้
ภาพยนตร์เรื่อง Painted Faces หรือ ชิเสี่ยวฟุ เล่าเรื่องความทรงจำ ในช่วงนี้ของเฉินหลง และพี่น้อง เป็นความทรงจำที่เขาให้ความหมายว่า “ทั้งรักและเกลียด” รักอาจารย์ และพี่น้องทุกคน ขณะเดียวกัน การฝึกฝนอันเข้มงวด การลงโทษอันแสนสาหัส ก็เป็นสิ่งที่เฉินหลง บอกว่ายากจะลืมจริงๆ
Read Full Post »
ฮ่องกงนั้นเป็นประเทศที่นิยมสร้างหนัง ที่เล่าเรื่องชีวิตของ การค้าบริการทางเพศ กันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน อย่างต่อเนื่อง ยาวนานมาหลายสิบปีแล้ว วนเวียนกันไปทุกแนว ไม่ว่าจะเป็น หนังชีวิต สะท้อนสังคม ตลก โรแมนติก หรือกระทั่งกำลังภายใน และที่เป็นล่ำเป็นสันที่สุด เห็นจะเป็นงานในประเภทหนังเกรด 3
Whisper and Moans ของผู้กำกับ เฮอร์แมน เหยา เป็นงานในแนวทางที่ว่านี้ เรื่องล่าสุดที่ออกฉายไปเมื่อปี 2007 หนังแสดงเจตจำนงอย่างแนวแน่ ที่จะนำเสนอเรื่องราวของ ผู้ขายบริการ อย่างสมจริง และให้ความเป็นธรรม โดยเล่าเรื่องในแนวทางหนัง “หลายชีวิต” ตัดต่อเรื่องราวสลับสับเปลี่ยน เล่าเรื่อง 10 วันในชีวิตของเหล่าหญิงบริการ หนังสร้างจากนิยายชื่อเดียวกันของนักเขียนชาวฮ่องกง หยางหยีซาน ที่ร่วมเขียนบทภาพนตร์ด้วย
Read Full Post »
คงไม่ใช่เรื่องผิดที่จะเรียก Assembly ว่าเป็น “Saving Private Ryan” ของจีน หนังอเมริกันปี 1998 เรื่องนั้นมีอิทธิพลต่อ วิธีการนำเสนอหนังสงคราม อย่างมากมายมหาศาล ไม่ว่าจะหนังจากประเทศฝั่งตะวันตก หรือฝั่งตะวันออก ที่คนทำหนังแต่ละประเทศ เมื่อได้ชม Saving Private Ryan แล้วก็คงนึกอย่าง เล่าเรื่องสงครามในประวัติศาสตร์ของตน ด้วยภาพแห่งความสมจริงสมจังอย่างนั้นมั่ง ภาพลูกกระสุนทะลุผ่านเนื้อ เลือดกระเซ็นเป็นสาย นอกจากจะน่าสพรึ่งกลัว แล้วยังนับว่าเป็นความน่าตื่นตาตื่นใจชนิดหนึ่ง
ฟางเสี่ยวกัง ผู้กำกับเงินล้านของจีนแผ่นดินใหญ่ ที่ไม่ว่าจะจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปหมด ไม่ว่าจะหนังตลก หรือกำลังภายใน (The Banquet) ตัดสินใจสร้างหนังสงครามบ้าง เขาเลือกเอาการศึกที่พูดถึงสงครามกลางมืองของจีน ในปี 1948 การฆ่าฟันของเผ่าพันธ์เดียวกัน ระหว่างกองทัพประชาชนจีนของพรรคคอมมิวนิสท์ และกองทัพก๊กมินตั๋ง ของนายพลเจียงไคเซ็ค
Read Full Post »
Posted in 4.0 - 4.5, บทวิจารณ์, หนังชีวิต, หนังบู๊, เข้าฉายในปี 2007, แท็ก ทาเคชิ คาเนชิโร่, หลิวเต๋อหัว, อิงประวัติศาสตร์, หลี่เหลียงเจี๋ย, Jet Li, Peter Chan on มีนาคม 2, 2008 | 1 ความคิดเห็น »
ในศึกกบฎไท่ผิง ผางชิงหยุน (หลี่เหลียงเจี๋ย) รอดชีวิตมาจากส่งครามครั้งใหญ่ ทหารพันกว่าชีวิตของเขาเสียชีวิต ผางชิงหยุนแกล้งตาย นอนอยู่ท่ามกลางศพพี่น้องมากมาย แม่ทัพหนุ่มจึงเอาชีวิตรอดมาได้ แต่ชีวิตที่เหลือของเขาคงมีแต่ความกล้ำกลื่น เขาพาร่างที่บอบช้ำทั้งกาย และใจมาถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ผางชิงหยุนแทบเอาตัวไม่รอดถ้าไม่ใช่ เพราะเขาได้พบกับหญิงสาว ชาวบ้านคนหนึ่ง เป็นนางนี้เองที่ช่วยต่อชีวิตให้กับผางชิงหยุน ด้วยซุปชามเล็กๆ ที่ตกถึงท้อง และที่ยิ่งไปกว่านั้นช่วงเวลาที่เขา และนางได้อยู่ร่วมกัน ในบ้านร้างแห่งนั้น เป็นช่วงเวลาสั้นๆ แค่ข้ามคืน แต่มันได้ต่อชีวิตของ ผางชิงหยุน ไปอีกยาวนาน
Read Full Post »
เด็กน้อย เฝ้ามองภารโรงคนใหม่ ที่พึ่งเข้ามาทำงานที่โรงเรียนด้วยความสงสัยใครรู้ หมอนั้นเป็นคนแปลกๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ท่าทางมีพิสุธตลอดเวลา จนกระทั่งวันหนึ่งเด็กน้อยได้ค้นพบความลับของภารโรงนั้น แท้จริงแล้วเขาเป็นตำรวจปลอมตัวมาทำภารกิจสำคัญ เพราะมีข่าวกรองว่า พวกแก๊งมาเฟียได้แทรงซึมเข้ามาในโรงเรียน ทางการจึงส่งเขามาเพื่อสืบหาตัวคนร้าย เพื่อเก็บความลับสำคัญเอาไว้ ตำรวจหนุ่ม ข้อร้องกับเด็กน้อยว่า อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร และแต่งตั้งให้เด็กน้อยคนนั้นเป็นผู้ช่วยคอยสอดส่องดูแล หาตัวคนร้าย
เรื่องราวต่อจากนั้นก็คงจะสนุกตื่นเต้น เต็มไปด้วยรสชาติ ถ้าทุกอย่างเป็นความจริง น่าเสียดายนี้เป็นเพียงแต่เรื่องโกหกพกลม ของชายขี้แพ้ ที่ต้องกาปกปิดความผิดของตน ภารโรงหนุ่มที่ชื่อว่า อาดุย (เฉินอี้ซิ่น) นั้นแท้จริงแล้ว เขานั้นเองที่เป็นคนร้าย เป็นลูกกระจ๊อกของแก๊งมาเฟีย ที่เข้ามาในโรงเรียนเพื่อตามหาลูกชายของ นักเลงตัวเอ้ จากแก๊งคู่อริ อาดุย ตามคำสั่งของลูกพี่ (เจิ้งจื่อเหว่ย) เพื่อลักพาตัว และกดดนฝ่ายตรงข้าม แต่ข้อมูลที่มีแค่หางอึ้ง รูป ชื่อ อะไรก็ไม่มี อาดุย ได้แต่งมเข็มในมหาสมุทร คอยเฝ้าหาเด็กไปเรื่อยๆ อย่างไร้ความหวัง
Read Full Post »
Posted in 4.0 - 4.5, ตลก, บทวิจารณ์, หนังชีวิต, เข้าฉายในปี 2007, แท็ก nostalgia, หวงซิวเซิง, ม่อเหวินเหว่ย, HK Handover, หนังซ้อนหนัง, เจิ้งจงจี on กุมภาพันธ์ 23, 2008 | ไม่มีความเห็น »
โจวกง (หวงซิวเซิง) นั้นมีความฝันอยู่สองอย่าง หนึ่ง คือการได้ทำงานเกี่ยวกับภาพยนตร์ สิ่งที่เขารัก เป็นโชคดี โจวกง ที่ได้ทำหน้าที่คนฉายหนัง ในโรงหนังแห่งหนึ่งใกล้ๆ บ้านตั้งแต่ยังหนุ่ม นี่อาจจะไม่ใช่งานที่นำรายได้มากมาย หรือมีเกียรติสูงส่ง แต่ก็เป็นสิ่งที่เขารัก โจวกง รักการดูหนังเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะหนังจากจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งนั้นก็เกี่ยวดองอยู่กับความฝันอย่างอย่างที่สองของเขา แบบแยกออกจากกันไม่ได้ ก็คือการ ความใฝ่ฝันที่จะได้ไปเยือนจตุรัสเทียนอันเหมิน แห่งปักกิ่ง และประเทศจีน อันเป็นศูนย์รวมความยิ่งใหญ่ของ และสัญลักษณ์ การปกครองแบบสังคมนิยม
Read Full Post »
คนทำหนังคู่หูอย่าง Marbel Cheung และ Alex Law นั้นสร้างชื่อในวงการภาพยนตร์ จากบอกเล่าเรื่องราวของคนเล็กๆ ที่มุ่งสำรวจชีวิตของคนจีนในสังคมร่วมสมัยได้ อย่างลุ่มลึก และอย่างต่อเนื่อง ที่โด่งที่สุดก็คืองานชุด “ไตรภาคแห่งคนอพยพ” หนังดังที่เรารู้จักกันดีอย่าง “ดอกไม้กับนายกระจอก” ก็เป็นหนึ่งในไตรภาคชุดนี้ (ส่วนงานอีกสองเรื่องในชุดก็คือ The Immigrant Story และ Eight Taels of Gold)
จนกระทั่งในปี 1996 ทั้งสองเลือก ในทางเดินสายใหม่ หันมาสร้างงานในประเภท อีพิคอิงประวัติศาสตร์ ที่เล่าอันแสนเรื่องยิ่งใหญ่ ของคนที่มีชื่อเสียงแห่งยุค อย่างสามพี่น้องตระกูลซ่ง เรื่องราวของพี่น้องผู้หญิง 3 คนที่ใช่ชีวิตอยู่ชิดกับความเปลี่ยนแปลงการปกครองของจีนแผ่นดินใหญ่ The Soong Sisters เป็นงานที่แสดงออกถึงความทะเยอทะยาน ในฐานะคนทำหนังของ Marbel Cheung และ Alex Law ทั้งในแง่การสร้างงานที่ยากลำบาก ด้วยงานสร้างที่ใหญ่โต ความเข้มงวดของรัฐบาลจีน ในการตรวจทานบทภาพยนตร์
ความทะเยอทะยานของผู้สร้าง ยังแสดงออกในการบอกเล่าเรื่องราว อันเป็นแง่มุมของประวัติศาสตร์ ที่สะท้อนไปถึงความเป็นไปของคนจีนในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดยืนทางการเมืองที่แตกต่างของ [...]
Read Full Post »
ในปี 2006 หลิวเต๋อหัว ในนามของบริษัท Focus Films ได้ริเริ่มโครงการที่ชื่อว่า “First Cut” ที่สนับสนุนเงินทุนให้กับผู้กำกับหน้าใหม่ 6 คน ให้สร้างหนังออกมาคนละหนึ่งเรื่อง โดยถ่ายทำด้วยกล้องดิจิตอล และใช้เงินทุนไม่มากนัก จุดเด่นประการสำคัญของหนังในชุด First Cut ก็คือพยายามในการเข้าถึงคนดู ไม่ว่าจะเป็นการเล่าเรื่องแต่ก็มีเนื้อหาเข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน จนไปถงการพยายามใช้ดาราชื่อดัง มาเป็นองค์ประกอบสำคัญ (ตัวหลิวเต๋อหัวเอง ก็มารับบทรับเชิญในหนังเกือบทุกเรื่องในชุด) ซึ่งดูเหมือนจะเป็นความพยายามที่จะสร้างภาพลักษณ์ใหม่ แตกต่างให้กับหนังประเภททุนน้อยให้กับดิจิตอล ให้หนังออกมามีความเป็นมิตรกับคนดู มากกว่าปกติธรรมดา
หนึ่งในหนัง 6 เรื่องของโครงการ First Cut ก็คือ My Mother is Belly Dancer หนังกำกับโดย หลี่กงล็อก ผู้กำกับก้นกุฏิอีกคนของบริษัท Focus Films ที่เคยมีผลงานเขียนบท และกำกับร่วมในหนังอย่าง All About Love และ Fu Bo ความน่าสนใจอีกประการของหนังก็คือผู้เขียนบทอย่าง Susan Chen [...]
Read Full Post »
