ผมเคยนำรูปจาก Painted Skin มา Post ไปแล้วครั้งหนึ่งนะครับ (ดูได้ที่นี่) เป็นรูปของตัวละครที่แสดงโดย ดอนนี่ เยน หรือ เจิ้งจื่อตัน และโจวซุน ตอนนี้ในการโปรโมตหนังที่เมืองคานส์ ทางผู้สร้างได้ปล่อยภาพโปรโมตมาเเพิ่มอีก 3 รูปตอนนี้ เราจะได้เห็นตัวละครที่แสดงโดย เจ้าเหว่ยกันแล้วครับ ถือว่าน่าตกใจเล็กน้อยเป็นยังไงก็ดูเอาเองนะครับ (นอกจากนั้นยังมีรูปจากหนังอีก 2 รูป แถมด้วยรูปหนังเก่า เล่าใหม่ของหว่องกาไวอีกหนึ่งเรื่อง)

Poster ของหนัง Ashes of Time เวอร์ชั่น Redux ที่หว่องกาไวจะนำมาฉายที่คานส์เป็นที่แรก

Twelve Fairies หนังแฟนตาซี กำลังภายในจากไต้หวัน ที่เป็นงานในแบบฉบับของ แฟนตาซีแบบไต้หวันโดยแท้ เป็นหนังแนวอภินิหาร ที่สร้างออกมาโดยมีกลุ่มเป้าหมาย อย่างลูกเล็กเด็กแดงเป็นสำคัญ กับเนื้อเรื่องเบาหวิ๋ว แทบจะหาความเป็นเหตุเป็นผล หรือความสมจริงใดๆ ไม่ได้ แต่กลับดูได้อย่างสนุกสุดสนานๆ

Twelve Fairies เปิดเรื่องด้วย ภาพการ์ตูน อนิเมชั่น สวยสดใส ที่ทำออกมาได้ดูมีราคา การลงทุน และดูสนุกใช้ได้ทีเดียว (แม้จะแอบลอก การ์ตูนชุด คาโยตี้ กับโรดรันเนอร์ ไปนิดก็ตาม) การ์ตูนสั้นตอนต้นเรื่องนั้น เป็นการเล่าเรื่อง อารัมภบท โดยเริ่มต้นเรื่องราว บนสรวงสวรรค์ เมื่อพระพุทธองค์ จัดให้เหล่าสิงสาราสัตว์ วิ่งแข่งขัน เพื่อใครชนะได้จะรับการแต่งตั้งเป็นเทพประจำในแต่ละเดือน แต่เหล่าสัตว์ต่างแก่งแย่งแข่งขัน แบบไม่ลดราวาศอก ทั้งใช้กลโกง ทะเลาะเบาะแว้ง กันจนวุ่นวายไปหมด

สุดท้ายได้ 12 ผู้ชนะรวม สิบสองเทพนักษัตร พระพุทธองค์จึงจัดการส่งให้ทั้ง 12 เทพไปเกิดเป็นมนุษย์ เพื่อชดใช้ความบาป กิเลส ที่ยังตัดไม่ขาด และบำเพ็ญบารมี เมื่อสำเร็จจึงได้กลับสู่สวรรค์อีกครั้ง โดยส่งเทพดอกบัว ตามลงไปเกิดด้วยเพื่อคอยช่วยเหลือ

เมื่อพระพุทธองค์เข้าสู่ปรินิพาน เหล่าปีศาจเหิมเกริม สร้างกองทัพเพื่อรุกราน โลกและสวรรค์ เป็นโอกาศของ 12 นักษัตร ที่จะได้ทำความดีไถ่โทษ โดยเทพดอกบัว ในร่างของราวน้อย ที่ถูกเลี้ยงดูในวัดลามะแห่งทิเบต ต้องออกเดินทางรวบรวมเทพทั้งสิบสอง เพื่อรวมมือกันในการปราบเหล่ามาร โดยมีลามะน้อย ผู้เป็นใบ้ คอยติดตามคุ้มครอง

Twelve Fairies นั้นดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลของหนังแฟนตาซี ซามูไร เรื่องดังของญี่ปุ่นในยุค 80 อย่าง 8 ลูกแก้วอภินิหาร หรือ ซาโตมิ ฮัคเคนเดน ของผู้กำกับเฒ่าผู้ล่วงลับ คินจิ ฟุกุซากุ อยู่ไม่น้อย ทั้งในแง่ของ งานสร้าง เครื่องแต่งการ เทคนิคพิเศษ รวมไปถึงเรื่องราว อันว่าด้วย การรวมกลุ่มตัวละครกลุ่มใหญ่ ที่ผูกพันกันด้วยดวงชตา แต่หนหลัง โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ตัวละคร หญิงสาวบริสุทธิ์

เนื้อเรื่องดำเนินไปด้วย การเดินทางตามหา เทพ 12 นักษัตร กลุ่มตัวละครมากมาย หลากหลายบุคลิก แพะเป็นตาแก่จอมทะเล้น ไก่ป่าหนุ่มพเนจร, วัวจอมพลัง หนูหัวขโมยตัวแสบ ม้าเป็นบุรุษไปรสณีประจำเมือง สองเจ้านายลูกน้องจากคุกประจำเมืองอย่าง หมูตอนผู้แสนขี้ขลาด กับเสือจอมโหด, สองโจรป่าลิง และสุนัข, กระต่ายลูกชายของชาวป่า และงูเล็ก

ส่วนดาวเด่นของเรื่องได้แก่ มังกร เทพนักสู้ประจำกลุ่ม ที่แสดงโดยดาราสาวขวัญใจแฟนหนังกำลังภายในยุค 80 อย่าง หลินซิ่วหลัน ดาราสาวผู้รับบทหนุ่มน้อยอยู่เป็นประจำ เป็นเรื่องหมายการค้าลำดับต้นๆ แห่งหนังแฟนตาซีจากไต้หวัน ในยุคนั้นเลย ผลงานที่หลายๆ คนน่าจะยังจำได้ก็น่าจะเป็น เรื่อง “ท้อไม่ท้อ ขอเป็นซาเซียน”

เอาเข้าจริงๆ หลินซิ่วหลัน ก็ไม่ได้เด่นอย่างที่คาดนะครับ โผล่มาตอนต้นเรื่อง กว่าจะมีบทบาทอีกทีก็ล่วงเข้าไปครึ่งหลังแล้ว ซึ่งก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะหนังมีตัวละครมากกว่าเกิน 12 ตัว การเฉลี่ยบทนั้นทำได้ยากยิ่ง เอาแค่ให้จำตัวละครได้ก็แทบแย่ (เรียกว่าขนาดคนพากย์หนังยังจำตัวละคร เจ้ากระต่าย และม้า สลับกันเลยนะครับ)
ั

คุณค่าในทางภาพยนตร์ของ Twelve Fairies ตัวหนังเอง ไม่ได้มีอะไรดีเด่น อย่างที่คาดนั้นแหละครับ หนังไม่ได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน มากมายนัก ตัวละครเบาหวิว เนื้อเรื่องคาดเดาได้ง่าย เป็นเรื่องของธรรมะปะทะอถธรรมที่แสนธรรมดา การเล่าเรื่องก็เรียบง่าย ไม่ได้มีชั้นเชิงอะไรมากมายนัก เทียบกับงาน ต้นฉบับอย่าง 8 ลูกแก้วอภินิหาร ที่ก็ไม่ได้มีชั้นเชิงอะไรมากมาย ก็ยังนับว่า Twelve Fairies อ่อนด้อย ตื้นเขินกว่ามากมาย หลายเท่า

แต่ถ้าว่าหนังสนุกหรือไม่ ก็ต้องบอกว่า สนุกมากนะครับ Twelve Fairies แบบง่ายๆ ไร้ชั้นเชิง แต่ดูได้สนุกแบบหนังยุค 80 โดยแท้ ทั้งการออกแบบงานสร้าง เครื่องแต่งกายที่อาจจะเรียกว่าได้เลอะเทอะเปรอะเปื้อนโดยแท้ แต่ก็ดูมีสีสรรค์ สุดตาดี

และที่โดดเด่นเป็นพิเศษก็คือ เหล่าเทคนิคพิเศษมากมาย ที่ถูกประเคนให้ดูกันตลอดเรื่อง ลวดสลิง ไฟสี และควันสี หุ่นจำลอง การแต่งหน้าเอฟเฟค และที่โดดเด่นเป็นพิเศษก็คือการปล่อยแสง ที่มีให้ดูกันเพียบเลย แต่นอนว่าไม่สมจริงอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะดูในยุคนี้ หรือเป็นในยุคเมื่อแรกหนังออกฉายก็ตามแต่ อย่างไรก็ตาม สำหรับ “เด็กยุคแปดศูนย์” อย่างผมแล้ว หนังเทคนิคประเภท Old School แบบนี้ สนุกกว่าเทคนิคคอมพิวเตอร์ เป็นไหนๆ เลยครับ

ไฮไลท์สำคัญของหนังอยู่ในช่วงท้ายของเรื่อง ที่หนังระดมฉากต่อสู้คิวบู๊ และเอฟเฟคมาให้ดูกันเพียบ เมื่อเทพดอกบัว และเหล่า 12 นักษัตร เดินทางบุกถ้ำเสือ เพื่อกำจัดเหล่ามาร ฝ่ายตรงข้ามส่งเหล่าปีศาจมากมาย ออกมารับมือ ที่เต็มไปพวกจัดการได้ลำบาก และยากจะรับมือ เหล่า 12 นักษัตร จากที่เคยทะเลาะเบาะแว้ง กันอยู่เสมือ ต้องร่วมมือ และช่วยเหลือ ถึงขั้นเสียสละเพื่อพวกพวก กระทั่ง เหล่า 12 เทพเริ่มสละเสียชีวิต กับไปทีละคนสองคน สุดท้ายจึงสามารถปราบปีศาจได้

หนัง Twelve Fairies อาจจะไม่ได้มีเนื้อเรื่องที่ยิ่งใหญ่อะไรมากมายนะครับ แต่ก็น่าชื่นชมที่ผู้กำกับ ยังพยายามรักษาใจความสำคัญ ตั้งแต่ต้นเรื่องจนถึง การปิดฉาก การอยู่ร่วมกัน ความสมัครสมานสามัคคีร์ ของความแตกต่าง ที่ถึงแม้ยากเย็น แต่ก็ใช่จะเป็นไปไม่ได้

Twelve Fairies เป็นหนังแฟนตาซีจากยุค 80 ที่เรียกได้ว่าดูสนุกมากๆ ซึ่งแน่นอนว่าผู้ที่เกิด และทัน อยู่ร่วมยุคสมัยเดียวกับนั้นแล้ว ก็คงจะสนุก และบันเทิงด้วยเป็นสองเท่า

• Credits
  กำกับ - Chiu Chung Hing
  อำนวยการสร้าง - Lau Seung-Him, Gam Cheung-Leung
  ตัดต่อ - Kong Wong-Hung
  แต่งหน้า - Yau Yee-Chu
  ออกแบบเครื่องแต่งกาย - Kung Chuan-Kai
  กำกับคิวบู๊ - Chiu Chung-Hing’s Stuntmen Association, Sam Ching-Wai, To Chi-Shing, Lau Hei-Wing
  แสดงนำ - Lin Hsiao Lan, Lee Chi Kei, Yeung Hung, Lam Gwong Wing, Lu Feng, Boon Saam, Cheng Tung Chuen
• Thailand Distribution - ชื่อไทยว่า “ศึกอภินิหาร 12 นักษัตร” ออกเป็น VCD โดยบริษัท Big Warner
• Rating - 3.5

- ดูเวอร์ชั่นที่ชัดกว่า ได้ที่เว็บไซท์ของ Mandarin Films ครับ -

หนุ่มช่างภาพใต้น้ำ (เกาเซียงตง) วางแผนสุดโรแมนติก ด้วยการซ้อนแหวนแต่งงาน ไว้ ณ โบราณสถานอายุ 10,000 ปีที่ถูกผังไว้ไต้มหาสมุทร เมื่อเขาพาคู่หมั่นสาว (หลี่ซินเจี๋ย) ดำดิ่งลงไปตามแผน ชายหนุ่มกลับหายตัวไปอยา่งลึกลับ …

The Missing เป็นหนังที่ว่าด้วยโลกแห่งใต้สมุทร ที่ผสมเรื่องราวลึกลับ เข้ากับความหวานซึ้งโรแมนติก มีจุดขาย อยู่ที่ภาพแห่งโลกใต้น้ำ ที่ทั้งลี้ลับ และงดงาม หนังเป็นผลงานชิ้นใหม่ของระดับตำนานของฮ่องกง อย่าง ฉีเคอะ ที่มีดารานำน่าสนใจอย่าง หลี่ซินเจี๋ย (The Eye), หลิวลั่วซื่อ (Isabella) เหลียงเจียฮุย และดาราหนุ่ม เกาเซียงตง จากจีนแผ่นดินใหญ่

The Fake Ghost Catchers เป็นหนึ่งใน งานชิ้นท้ายๆ ของพระเอกหนุ่ม ฟู่เซิง ก่อนที่จะเสียชีวิตไปในปี 1982 แน่นอนว่า ชื่อของเขาจะถูกยกเด่นเป็นสง่า อยู่ทุกครั้งเมื่อกล่าวถึงหนังเืรื่องนี้ แต่ที่จริงแล้ว ฟู่เซิง รับบทสมทบในเรื่องเท่านั้น พระเอกตัวจริงของเรื่อง เป็นดาราหนุ่มที่ชื่อว่า จางฉินเผิง ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน พี่ชายแท้ๆ ของฟู่เซิงนั้นเอง

จางฉินเผิง แสดงเป็น โจวเผิง ไอ้หนุ่มดวงซวยที่หนีคดี หลังจากไปพบเห็นการกระทำความผิดของ เจ้าหน้าที่บ้านเมืองชื่อ จูกัดเซิน (หวังหลงเหว่ย) มาอาศัยพึ่งพิงอยู่กับพี่ชาย เปาถั่ว (เสี่ยวโหว) ที่ทำงานเป็นเด็กรับใช้หมอผีชื่อดัง ที่เบื้องหลังเป็นเพียงหมอผีกำมะลอ หลอกลวงเงินชาวบ้าน โดยเฉพาะอยิ่างยิ่งพวกงมงาย ด้วยกลเม็ดสร้างผีเทียมขึ้นมา เป็นฝีมือของ เปาถั่ว นั้นเอง

ระหว่างหมอผีไปทำธุระนอกเมือง เปาถั่ว ชักชวน โจวเผิง ออกสวมบทหมอผี เพื่อหาเงินใช้ เสียเอง กลับดวงซวยเจอผีจริงเข้า แทบเอาชีวิตไม่รอด ผีร้ายที่พกความแค้นมาเต็มออก ตู้ลั่ว (หลงเทียนเสียง) หลงรักนาง แต่ไม่สมหวังเสียชีวิตไป ความรักผังใจทำให้มันไม่ไปสู่สุขติ กลายเป็นวิญญานอาฆาต เข้าสิงหญิงสาว คุณหนู (หลีลี่ลี่) แห่งตระกูลใหญ่ อย่างสกุลหลิน ที่เต็มไปด้วยอิทธิฤทธิ์อำนาจ แม้แต่หลวงจีนผู้ทรงศีล ก็ไม่สามารถกำราบได้

หญิงสาวถูกผีร้ายเข้าสิง จนเสียชีวิต วิญญานผีสาว ติดตามไปหา สองพี่น้อง เพื่อขอความช่วยเหลือ ว่ายวานให้ไปเตือนน้องสาวของนาง ที่กำลังเป็นเป้าหมายรายต่อไปของผีร้าย ยังเมืองไคฟง ที่สองหนุ่มมีแผนการจะเดินทางเพื่อไป อยู่ก่อนแล้ว เพื่อร้องเรียนกับท่านเปาถึงเรื่องของ โจวเผิง แต่เกิดความกังวลว่า ระหว่างการเดินทาง อาจจะต้องถูกการปองร้ายจากผีชั่ว มีวิธีเดียวที่จะช่วยเหลือได้ก็คือ ต้องติดตาม ชายที่มีไฝอยู่ที่เท้าเจ็ดเม็ด ที่มีพลังวิญญานรุนแรง แม้แต่ผีร้ายก็ไม่อาจต้านทาน

ชายคนนั้นก็คือ พระเอกงิ้วจอมซ่าอย่าง อู๋ซุ่นเชา (ฟู่เซิง) กับผีสาวที่ซ่อนตัวอยู่ในร่มจึงออกเดินทาง ไปยังเมืองไคฟง ระหว่างทางต้องปะทะกับเหล่าคน และผี ที่ออกมากันให้เพียบ

ผู้กำกับ หลิวเจียหยง นั้นมีพื้นแพมาจากงานสายบู๊ และกังฟู แต่หลังจากอานิสงห์ของหนังเรื่อง Till Death Do We Scare ที่เขากำกับในปี 1982 หลิวเจียเหยง ช่วยสร้างชื่อในฐานะผู้กำกับหนังผีให้กับเขา จนมีงานประเภทเดียวกันนี้ออกมาอีกหลายเรื่อง หนังผีในที่นี้ ก็ไม่ได้มีความหมาย ถึงหนังผีโดยทั่วๆ ไปที่ขายความบังเทิงอันว่าด้วย ความตื่นเต้นตกใจกลัว แต่หนังผีในฮ่องกงยุค 80 เป็นหนังที่ผสมปนแปกันระหว่าง งานที่นำเสนอเรื่องความเชื่อโบราณ ด้วยเทคนิคพิเศษสมัยใหม่ (ในสมัยนั้น) กับคิวบู๊แบบฮ่องกง รวมถึงมุมตลกโป๊กฮา เรียกว่าเป็นความบันเทิงครบรส แบบฮ่องกงๆ แบบหนึ่ง

ตามข้อมูลแล้ว Till Death Do We Scare กับ The Fake Ghost Catchers ฉายในปี 1982 เหมือนกัน ซึ่งผมไม่แน่ใจนะครับว่า เรื่องไหนฉาย และสร้างก่อนกัน แต่ที่แน่ๆ เรื่องแรกประสบความสำเร็จมากกว่าอย่างมหาศาล เพราะประกอบไปด้วยมุขตลกที่ดูร่วมสมัย และยิ่งไปกว่านั้นเทคนิคพิเศษที่ดูสร้างสรรค์กว่าเยอะ

ในขณะที่ The Fake Ghost Catchers ยังจะดูดิ้นไม่หลุด จากแนวกังฟู ตลกแบบดังเดิมมากกว่า ซึ่งแน่นอนว่าในส่วนของคิวบู๊นั้น ไม่มีอะไรให้ต้องห่วง ชื่อของ หลิวเจียหยง กับชื่อดาราอย่าง เสี่ยวโหว ฟู่เซิง หรือ จางฉินเผิง นั้นรับประกันความมันได้เป็นอย่างดี  เช่นเดียวกับบทตลกอันลื่นไหล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฟู่เซิง ที่ไม่ห่วงหล่อ ไม่หวงบทไม่เด่น บทหนุ่มงิ้ว จอมโว แต่ปอดแหกสุดๆ ของเขา ถือว่าเป็นสีสรรค์สำคัญของเรื่องเลยทีเดียว อย่างไรก็ตามคิวบู๊ และบทตลก ของหนังถือว่าอยู่ในระดับธรรมดา ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ

แต่เมื่อมองไปอีกด้าน ภาพความรวมความเป็นหนัง ผีแฟนตาซี ของ The Fake Ghost Catchers กลับไม่โดดเด่นอย่างที่หวัง เทคนิคพิเศษที่มีในเรื่อง ดูครำครึโบราณ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น ให้คนดูได้ตาลุกวาว หนังรวมเอฟเฟคประเภทโบรั่มโบราณอย่าง ภาพซ้อน การใช้ไฟสี ควัน ลวดสลิง และการแต่งหน้า ด้วยหน้ากากผีที่ดูแล้ว เหมือนได้มาจากงานวัดงานฤดุหนาว ประเภท 3 อันยี่สิบ อย่างงัยอย่างงั้น

ฉากประเภทโชว์เทคนิคที่น่าสนุกที่สุดนั้นเรื่องนั้น ปรากฏอยู่ในช่วงต้นๆ ของหนัง เป็นฉาก ตัวละครของเสี่ยวโหว กับของเล่น กลเม็ดนานาชนิด กับการสร้างผีเทียมๆ ที่ทำออกมาได้สร้างสรรค์ แถมเข้ากับชื่อหนัง The Fake Ghost Catchers เสียดายที่น่าสร้างสรรค์ที่ว่านี้ จำกัดอยู่แค่ตอนต้นเรื่องนี้เท่านั้น

The Fake Ghost Catchers เป็นงานระดับธรรมดาๆ ของทั้งผู้กำกับ และดารา หนังมีเนื้อเรื่องอันสะะปะสะปะ เอาล่อเอาเถิด กับมุมมตลกฝืดยืดยาว ที่ไม่ได้มีผลอะไรต่อเรื่องราวเท่าไหร่นัก คิวบู๊ และบทตลก อาจจะมีคิวบู๊ และการแสดง ที่ดูน่าสนใจอยู่บ้าง แต่ความเชย และตกยุค (แม้กระทั่งช่วงเวลาที่หนังออกฉาย) เป็นงานที่ง่ายต่อการถูกมองข้าม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเปรียบเทียบ กับงานประเภทเดียวกัน ที่ดีกว่า สนุกกว่า อย่าง ผีกัดอย่ากัดตอบ (Mr.Vampire) ที่ถูกสร้าง นอีกสองปีต่อมา

• Credits
  บริษัทผู้สร้าง - Shaw Brother
  กำกับ - Lau Kar-Wing
  อำนวยการสร้าง - Mona Fong Yat-Wa
  บทภาพยนตร์ - Lau Kar-Wing
  กำกับภาพ - Wong Wing-Lung
  ตัดต่อ -Chiang Hsing-Lung, Lee Yim-Hoi
  ดนตรีประกอบ -Stephen Shing Gam-Wing, So Jan-Hau
  แต่งหน้า - Lau Gai-Sing, Poon Man-Wa
  กำกับศิลป์ - Johnson Tsao Chuang-Sheng
  ออกแบบเครื่องแต่งกาย - Liu Chi-Yu
  กำกับคิวบู๊ - Lau Kar-Wing, Lee King-Chue, Yeung Sai-Gwan
  แสดงนำ -Hsiao Ho, Cheung Chin Pang, Alexander Fu Sheng, Lily Li Li Li, Johnny Wang Lung Wei, To Siu Ming, Lung Tien Hsiang, Yeung Chi Hing, Lam Fai Wong
• Thailand Distribution - ชื่อไทยว่า “เจ็ดดาว ถล่มอสูร” ออกเป็น VCD โดยบริษัท United Home Entertainment
• Rating - 2/5

หลังจากเสียชีวิตอย่างปัจจุบันทันด่วน ไปในวันที่ 20 กรกฎาคม ปี 1973 ขณะที่โลกกำลังร้องให้ ตัวของสุดยอดนักบู๊ บรูซ ลี กลับไปสร้างความแตกตื่นวุ่นวาย ให้กับอีกโลกอีกภพหนึ่ง นั้นก็คือโลกหลังความตาย !!!

The Dragon Lives Again หนังในแนว Bruceploitation หรือ หนังแนว บรูซ ลี ตัวปลอม ที่พกพาความบ้าครั้งชนิด คาดเดาไม่ถูก เมื่อหนังจับเอาบรูซ ลี ไปบู๊ในนรก ประจันบานกับ ดารา คนและดังจากโลกภาพยนตร์ทั้งจาก จีน ญี่ปุ่น และฮอลลีวูด อย่างสุดมัน (หรือสุดมั่ว)

หนังเปิดเรื่องเมื่อ วิญญานของ บรูซ ลี (บรูซ เหลียง หรือ เหลียงซิ่วหลง ที่แฟนๆ หนังรุ่นใหม่อาจจะคุ้นหน้า ของเขาเป็นพิเศษจากหนัง Kung Fu Hustle) ถูกลำเลียงมายังโลกหลังความตาย บรูซ ลี ยังคงปฏิบัติตัวไม่แตกต่างจากเมื่อสมัย อยู่ในโลกมนุษย์ หยิ่งทนง และยโสโอหัง บรูซ ลี ไม่ยี่หระ ต่อคำสั่งของ ยังพกอาวุธกระปองสองท่อน ทั้งๆ ที่เป็นกฏต้องห้าม รวมถึงส่งเสน่ห์ เจ้านรก แม้จะใช่พลังอำนาจ สร้างแผ่นดินใหญ่ ที่สั่นสะเทือนไปทั่วนรก ก็ไม่สามารถสร้างความตะหนกอะไรให้กับเขาได้

บรูซ ลี สนใจต่อคำตัดสินของเจ้านรก เริ่มเบื่อหน่ายกับความวุ่นวายโกลาหลที่เกิดขึ้น จึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปที่ โรงเตี๋ยมแห่งนรก เพื่อหาอะไรมารองท้อง กลับเจอความยุ่งยากครั้งใหม่ เมื่อบรูซ ลี เกิดไป กวนโมโหนักเลงท้องถิ่นเข้า ถ้าเป็นที่อื่นนี้คงเป็นเรื่องขนมๆ แต่นี้เป็นนรก

นักเลงที่ว่าก็ไม่เรียบง่ายธรรมดา แต่เป็น เจ้าบอดซามูไร ซาโตอิจิ เมื่อเกิดเรื่องเข้า เจ้าบอดเห็นท่าว่า บรูซ ลี คงไม่สามารถจัดการได้โดยง่าย จึงไปตามพวกอย่าง เจมส์ บอนด์ กับ The Man With No Name (ตัวละครของ คลิน อีสวูด จากไตรภาค คาวบอยสปาเก็ตตี้)

ลำพังคู่ต่อสู้ก็ยากที่จะต่อกรแล้ว ร่างของบรูซ ลี ยังไม่ได้ปรับสภาพโลกหลังความตาย จึงพ่ายแพ้ถูกทำร้าย จนบาดเจ็บสาหัส โชคดีได้รับการช่วยเหลือ จากท่านหมอ ฮั๋วโต๋ (จากสามก๊ก) หมอใจบุญผู้ช่วยเหลือคนในนรก ช่วยรักษาจนหายดี พร้อมกับช่วยตักเตือนบรูซ ลี ถึงการใช้ชีวิตอย่างรอบคอบ

อีกด้านหนึ่ง พวกนักเลงแห่งนรก นอกจากสามหน่อที่ปรากฏตัวไปแล้ว พวกมันรวบบรรดาตัวแสบอย่าง ก็อดฟาเตอร์, เอมมานูแอล และ หมอผีเอ็กโซซิส (ที่ดูหน้าแล้วนึกถึงดาวตลกไทย ล้อต็อก มากกว่า) กำลังวางแผ่นยึดครองโลกหลังความตาย จากเจ้านรก โดยมีกำลังสำคัญคือ ผีดิบ แดร็กคูล่า ผู้ควบคุมกองทัพผีดิบ อันทรงพลัง

ฝ่ายบรูซ ลี ก็ปฏิบัติตัวใหม่ประพฤติตนให้มีประโยชน์ต่อสังคม เริ่มด้วยการจับผิดกลโกงของบ่อนนรก คืนเงินแก่ผู้ถูกหลอกลวง ที่สำคัญยังช่วยเหลือ เดชไอ้ด้วน ฟางกัง ที่ติดการพนันจนเป็นหนี้หัวโต ออกมาได้ บรูซ ลี เปิดสำนักมวยขึ้นในนรก เพื่อช่วยฝึกฝนให้เหล่าวิญญานอิสระป้องกันตัวเอง จากวิญญานอันถพาล และพวกเจ้าหน้าที่นรกจอมขูดรีด ได้

ฝ่ายเหล่าตัวร้ายแห่งนรกเริ่มดำเนินแผนการชั่วร้ายเลวทราม ที่ก่อนอื่น ต้องกำจัดขวากหนามอย่างบรุซ ลี ให้ได้เสียก่อน แต่ไม่ว่าจะ  ส่งมือดีไปกี่ตัว ก็ไม่สามารถจัดการกับบรูซ ลี ได้ ถูกเล่นงาน จนงอมพระรามกลับมาทุกตัวไป แม้กระทั่งสาวเซ็กอย่าง เอมมานูเอล จะใช้ลีลารักร้อนแรง เข้ายั่วยวนก็ไม่เป็นผล บรูซ ลีต้องต่อกรกับทั้ง พวกนักเลง

และก็รวมถึง บรรดาสาวๆ นางสนมของเจ้านรก ผู้หลงเสน่ห์ในความเป็นชาย ของพระเอกยอดนักสู้ ตั้งแต่ได้ดูหนังเรื่องแรกของเขา แต่เมื่อไม่ได้รับการตอบรับ พวกนางกลับใส่ร้ายเขา แต่ก็ไม่เป็นผลเจ้านรกไม่หลงเชื่อตามนั้น แต่เป็นสาวดาวโป๊ แห่งหนังซอฟคอร์ระดับตำนานของตะวันตก อย่าง เอมมานูเอล ที่ล่อหลอกเจ้านรก ให้หลงเชื่อ และออกหมายจับบรูซ ลี ได้เป็นผลสำเร็จ เอมมานูเอล ยังพยายามจัดการเจ้านรกด้วยการ สังหารด้วยเซ็กที่เร็วเกินพิกัด !!! โชคดีที่ บรูซ ลี (ในมาดของ เคโต้ จาก Green Honet) เข้ามาช่วยเหลือไว้ได้ทัน ควมดีความชอบดังกล่าว ทำให้ เจ้านรกแต่งตั้ง บรูซ ลี เป็นบอร์ดีการ์ด คนใหม่

ถึงคราว บรูซ ลี จัดการกับบรรดานักเลงนรกไปทีละคร เริ่มจาก ซาโตอิจิ เจมส์ บอนด์ แดร็กคูล่า จนถึง Man With No Name จนตัวการใหญ่อย่าง เอ็กโซซิส และก็อดฟาเตอร์ ต้องออกโรง แถมซ้ำ เจ้านรกยังตลบหลัง ร่วมมือกับอดีตขุนนางกังฉินแห่งราชวงศ์ซ้อง ชินไคว้ ส่งกองทัพมัมมี หวังสังหารบรูซ ลี ขณะที่จอมยุทธด้วนฟางกัง ป๊อปอาย และหนุ่มน้อยกังฟู ไควจางเคน (ตัวละครของ เดวิด คาราดีน จากซีรี่ Kung Fu) ยืนอยู่ข้างพระเอกนักบู๊

The Dragon Lives Again นั้นเป็นทั้งหนัง Bruceploitation หรือหนังล้อเลียน Bruceploitation ไปในตัว หนังยั่วล้อ แนวทาง การหยิบยืมความโด่งดัง ของราชานักบู๊ผู้ล่วงลับ มาหากิน ที่เหล่านักทำหนังชาวฮ่องกง ทำออกมากันแบบไม่บันยะบันยัง ด้วยการสร้างเรื่องแบบเดียวกัน แต่ทวีความบ้าคลั่ง แต่ใส่ลีลาตลกล้อเลียน ชี้ถึงความหลุดโลก ไต้ตรรกะ และไร้สาระ ของหนังแนวทาง Bruceploitation

แต่ไปๆ มาๆ การล้อเลียน กลับไม่ได้เกิดผลอะไรมากมาย เพราะตัวหนัง The Dragon Lives Again เอง ก็ง่อย ไม่ได้แตกต่างอะไรจากหนังที่ตัวเองล้อเลียนเท่าไหร่นัก เข้าข่ายว่า ดูไม่ออกมาว่า ตัวหนังแกล้งทำโง่ หรือโง่เองตามธรรมชาติ กันแน่ ซึ่งก็เข้าทำนอง ว่าแต่เขาอีเหนาเป็นเอง อยู่ไม่น้อย หนังยังใส่ลีลาๆ ต่ำๆ ห่วยๆ แบบหนังเกรด 3 เข้ามาขายของอีกเพียบ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องตลกงี่เง่า และฉากนูดชวนสยิว ของชอบหนุ่มใหญ่หนุ่มน้อย

ดูจากภาพก็คงจะตัดสินใจไม่ยากนะครับ ว่าตัวหนังยังขาดความน่าเชื่อถือแบบรุนแรง ไม่ต้องไปใหนไกล แม้กระทั่งดาราที่มารับบท บรูซ ลี อย่าง บรูซ เหลียง ก็หน้าตาไม่ได้ใกลเคียงอะไรเลยกับต้นฉบับ เช่นเดียวกับดาราคนอื่นๆ ในเรื่อง ที่ทั้งหน้า ตา และเสื้อผ้า ที่มีความน่าเชื่อถือระดับ งานเลี้ยงแฟนซี วันโฮโลวีน ตัวละครบางตัวก็พอจะเหมือนอยู่บ้าง ขณะบางตัวห่างไกลอยู่หลายขุม และหลายตัวเรียกว่าถ้าไม่บอกก็ไม่รู้เลยว่า เขาเหล่านั้นกำลังแต่งตัว และแสดงเป็นใครกันอยู่

ตัวละครบรูซ ลี ในเรื่องก็ออกแนวฮาๆ หนังพยายามใส่ความยะโส โอหัง ของบรูซ ลี ตัวจริงลงไปในตัวละครด้วย แถมหยิบยกท่า การต่อสู้มากจากหนังหลายๆ เรื่องของ บรูซ ลี ทั้ง Fist of Fury, Enter the Dragon, The Way of the Dragon รวมถึง Green hornet ด้วย

ซึ่งหนังก็คงกังวลว่าแฟนๆ หนังอาจจะจำท่าต่อสู่เหล่านี้ไม่ได้ ว่ามากจากหนังเรื่องอะไ่น จึงให้ บรูซ ลี ประกาศชีือหนัง ระหว่างต่อสู้ไปด้วย ที่บ้าบ่อที่สุดในฉากต่อสู้ก็คือ ไม้ตายลับของบรูซ ลี ที่ถูกเก็บซ้อนมานาน เป็นไม้ตายที่โจมตีศัตรู ด้วย “ขาที่สาม” ที่ซ้อนไว้ตรงหวางขาทั้งสอง พูดถึงคิวบู๊กันหน่อย เอาเข้าจริงๆ แล้วคิวบู๊ของหนัง นับว่าดีกว่าคิดเยอะเลย อาจจะไม่ได้มีจุดเด่น หรือฉากเด็ด อะไรมากมาย แต่นักแสดง ก็ถือว่ามีทักษะในฉากต่อสู้ดีทีเดียว โดยเฉพาะ บรูซ เหลียง พระเอกที่รับหน้าที่กำกับคิวบู๊ ด้วย นั้นเป็นดาราบู๊ที่ดีแต่ไม่ดังคนหนึ่งของยุค 70 เลย แต่อย่างว่านะครับ คิวบู๊ก็ถือว่า เดินไปตามทิศทางของหนัง คือเอาฮาเข้าว่า เพราะฉะนั้นไม่สามารถสร้างความ มัน หรือตื่นเต้น ได้แต่ประการใด

ก่อนฉากเปิดเรื่อง The Dragon Lives Again ขึ้นตัวหนังสือ แสดงความคารวะ และอุทิศหนังเรื่องนี้ให้กับเขา และแฟนของบรูซ ลี ทั่วโลก เมื่อประเมินตัวหนังทั้งเรื่อง แล้ว ก็ชวนให้คิดนะครับ ว่าจะขึ้นข้อความอย่างนั้นไปทำไมกัน ในเมื่อหนังไม่ได้ให้เกียรติอะไรบรูซ ลี เลย (ฮา) อาจจะไม่ถึงกับเอามาปู่ยีปู่ยำ แต่ก็เรียกได้ว่าหยิบ ราชานักบู๊มาเป็นตัวละคร นั้นเอง

ตัวหนังนั้นแทบจะไม่มีคุณค่าทางภาพยนตร์อะไรเลย คุณค่าต่อแฟนของบรูซ ลี หรือแฟนหนังกังฟู ก็แทบไม่ปรากฏ แต่ความบ้าบ่อ เหนือจริง และตลกแบบผิดที่ผิดทาง ก็ทำให้ The Dragon Lives Again ถูกจดจำมาถึงทุกวันนี้ และเป็นหนังที่ถึงถูกพูดถึงไปอีกนาน ในฐานะ หัวแถว (?) ของงานกลุ่ม Bruceploitation

• Credits
  บริษัทผู้สร้าง - Golding Films (HK)
  กำกับ - Law Kei
  อำนวยการสร้าง - Alex Gouw
  เขียนบท - Ke Shek, Leung Wai
  กำกับคิวบู๊- Leung Siu-Lung
  แสดงนำ - Leung Siu-Lung, San Yat-Lung, Tan Ching, Eric Tsang, Alexander Grand
• Rating - 2/5
• Note - ชื่อไทย “บรูซ ลี ตะลุยนรก” ผมตั้งเอง ครับ

Linger ผลงานเรื่องแรกของปี สำหรับผู้กำกับคนขยันแห่งแห่งฮ่องกง อย่างตู้ฉีฟง โดยส่วนตัวของเขาแล้ว ในระยะหลัง ดูจะเขาอุทิศตัว และเวลาให้กับ การสร้างหนังแนวส่วนตัว ประเภทอาญากรรมตำรวจ ผู้ร้าย อยู่อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งปีนี้ คงจะถึงวาะแห่งการทำทุน หาเงินกับการสร้างหนังตลาดอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม Linger หนังรักโรแมนติกที่ขายความหวานซึ้ง ก็ไม่ได้เป็นงานประเภทเชื่อมน้ำตาล หวานหยด ไร้สติอะไรประเภทนั้น หนังค่อนข้างใหความแห่งความหดหู่ อยู่ไม่น้อย หนังสร้างจากบทของ Ivy Ho นักเขียนบท และเขียนิยายชื่อดัง เป็นเจ้าของผลงานอย่าง Farewell My Concubline ช่วยให้ Linger เป็นงานที่ดูน่าสนใจขึ้นไปอีก

อาวุธหลักของหนัง คงหนีไม่พ้นนักแสดงหนุ่มหน้าใหม่นาม โจวอี้หมิน หลายคนอาจจะไม่คุ้นชื่อนี้ แต่สาวๆ โดยเฉพาะแฟนๆ ของวงบอยแบนชื่อดังจากไต้หวัน ที่ชื่อว่า F4 ก็จะรู้จักกันอย่างดี ด้วยชื่อที่ติดปาก คุ้นหูกว่าอย่าง วิค เอฟโฟ กับการรับงานภาพยนตร์ครั้งแรก ของเขา

นักแสดงสาวที่ได้โอกาศประเดิม ในฐานะนางเอกคนแรกของหนุ่มวิค ก็คือ หลีปิงปิง ดาราสาวจากแผ่นดินใหญ่ ที่มีผลงานทั้งหนัง และทีวี มานานหลายปี แต่มาดังจริงๆ ในช่วงปีสองปีนี้เอง ปีที่แล้วเธอมีหนังเรื่อง The Knot หนังรักโรแมนติกย้อนยุค ตัวแทนของจีนในเวทีออสการ์ เมื่อปีก่อน จนกระทั่งมาในปีนี้ที่ หลี่ปิงปิง ได้มีโอกาศร่วมงานกับ หลี่เหลียนจี๋ย กับเฉินหลง ในหนังฮอลลีวุด The Forbidden Kingdoms

Linger พูดถึงเรื่องราวของการสูญเสีย ความตาย ความผิดบาป ตู้ฉีฟง ยังคงมุ่งมันกับเรื่องราว ที่เขาย้ำคิดย้ำทำ ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา กับแนวคิดทางพุทธ อันว่าด้วยการละวาง ในที่นี้ หมายถึงการละวาง ต่อความเศร้าโศก เสียใจ ความเลวความผิดของผู้อื่น และความเลวความผิดของตนเอง ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษที่ว่า “Linger” นั้น แปลความ ได้หลายประการ แต่ที่สามารถเชื่อโยงกับหนังได้ก็คือความหมายที่ว่า “ยังเหลืออยู่, ไม่รู้จักหาย, ยังค้างอยู่” ตู้ฉีฟง เล่าเรื่องของ สิ่งตกค้าง ในตัวเรา หลังจากความสูญเสีย ให้ภาพของตัวละครที่ตะเกียกตะกาย ดิ้นรน ต่อความทรงจำอันเจ็บปวด

หนังเปิดเรื่องด้วยฉากรักอันเร้าร้อน ของหนุ่มสาววัยรุ่นสองคน อาตง (วิค) หนุ่มนักบาสเก็ตบอลของมหาวิทยาลับ รูปหล่อ รวมเสน่ห์ อย่างดาวเด่นของมหาวิทยลัยทั่วไป และแน่นอนว่าเขาคบ ผู้หญิงมากกว่าหนึ่งคน หนึ่งในนั้นก็คือ ฟุหยาน (หลี่ปิงปิง) สาวน้อยหน้าตาน่ารัก ทั้งสองลับลอบได้เสียกัน ทั้งๆ ที่ชายหนุ่มมีแฟนเป็นตัวเป็นตน อยู่แล้ว และแน่นอน ฟุหยาน ก็รู้ดี ทั้งสองสัญญาว่าจะเก็บเรื่องความสัมพันธ์นี้เป็นความลับ ไปก่อน

แต่ไม่ทันข้ามคืน ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบ ฟู่หยาน หยิบเสื้อบาสเก็ตบอลตัวหนึ่งของ อาตง มาใส่เข้าห้องเรียน ต่อหน้า ต่อคนทั้งห้อง และอาจจะทั้งมหาวิทยาลัย แน่นอนแฟนสาวตัวจริง ของหนุ่มเจ้าของเสื้อ ก็เป็นหนึ่งในนั้น เรื่องราวดังกล่าวทำให้ อาตง และฟู่หยาน เกิดมีปากเสียงกันอย่างรุนแรงในทันทีทันใด ชายหนุ่มแสดงอาการโมโหโกรธาอย่างหนัก เมื่อหญิงสาว แสดงออกว่าด้วยเขาเป็นแค่เกมส์ หรือไม่ก็ของเล่น และเสื้อบาสเก็ตบอลของเขา ที่เธอสวมนั้นก็แค่การแสดงความเป็นเจ้าของเท่านั้น

“เธอรักชั้นจริงๆ บ้างรึเปล่า” เขาถาม ฟู่หยาน ไม่ได้ตอบอะไร แต่รีบหลบหน้าขับรถออกจากมหาวิทยาลัยไป อาตง รีบขับรถมอร์เตอร์ไซตามออกมาในทันที ไม่กี่อึดใจ เกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับทั้งสอง ขณะที่หญิงสาวได้รับบาทเจ็บสาหัส อาตง เสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที

เวลาผ่านไป 3 ปี ฟู่หยาน เรียบจบ กำลังมีชีวิตที่รุ่งโรจน์ในอาชีพผู้ช่วยทนายความ แต่เห็นได้ชัดว่า นับแต่วันนั้น เหตุการณ์ร้ายเมื่อ 3 ปีก่อน ยังคงตามมาหลอกหลอนเธอยู่ตลอดมา เธอเลิกขับรถไปตลอดชีวิต ทนทุกทรมาณกับโรคซึมเศร้า และไม่เคยนอนหลับอย่างสนิทได้อีกเลย ต้องใช้ยานอนหลับอย่างหนัก

ที่ซ้ำร้ายที่สุด ก็คือ การปรากฏตัวขององตง นั้นสร้างความวิตกจริตให้แก่หญิงสาวอย่าง หาที่เปรียบไม่ได้ เขาเป็นอะไรกันแน่ ความฝัน วิญญาน หรือ ความรู้สึกผิดของที่ก่อให้เกิน เป็นภาพหลอนขึ้นมา ชายหนุ่มปรากฏตัวในทุกที่ ด้วยคำพูดข้อความซ้ำซาก กล่าวโทษ ฟู่หยาน ถึงความผิดของเธอ ต่อการตายของเขา หญิงสาวทนทุกทรมานกับการปรากฏตัวของชายหนุ่ม ผู้ล่วงลับ

หนังประเภทที่เสนอเรื่องราวความสัมพันธ์ ของคนเป็นกับคนตาย นั้นมีให้เห็นกันอยู่เรื่อยๆ เรื่องที่ทุกคนจดจำกัดได้ดีที่สุดเห็นจะเป็น Ghost (วิญญานความรัก ความรู้สึก) หรือแม้แต่งานของ ตู้ฉีฟงเองอย่าง My Left Eye See Ghost แตกต่างจากหนังเหล่านั้น LInger นำเสนอตัวละครของ วิค หนุ่มผู้กลับมาจากความตายด้วยความคลุมคลือ ไม่มีการอธิบายถึงเหตุผลการปรากฏตัวของเขาอย่างชัดเจน เรารับรู้ในระดับเดียวกับที่นางเอกรับรู้ ในบางขณะวิญญานของอาตง ก็ดูเบาบางมาก ไม่สามารถสัมผัสได้ ราวกับเป็นภาพหลอน แต่ในบางขณะ ร่างก็อาตงก็ดูจริงมาก จนเหมือนคนที่มีเนื้อหนัง มายืนอยู่ข้างหน้า

หนังดำเนินไปด้วยความอ่อยอิ่งนำเสนอภาพแห่งความ หวาดกลัวต่ออดีตของ ฟู่หยาน ภาพของอาตง ตามมารังควานเธอมากยิ่งขึ้น ฟู่หยานกลับเริ่มสัมผัสได้ถึงสิ่งที่เขาสื่อออกมา สัมผัสถึงความเจ็บปวดที่แท้จริงของ อาตง ที่สูญเสียโอกาศในชีวิต โดยเฉพาะปัญหาค้างคาในใจ กับพ่อ (หยู่หยง) ที่ไม่ได้รับการสะสาง ก่อนเขาจะเสียชีวิตไป

ในอีกด้านหนึ่ง ฟู่หยาน ได้กับเหตุการณ์ และบุคคล ที่หวนให้เธอนึงถึงเรื่องราวในอดีตอีกครั้ง เด็กหนุ่มนักเลง เจ้าปัญหา ลูกค้าสำนักงานทนายความของเธอ (หวังหยู่หนาน) หนุ่มน้อยกลับนำมาซึ่งเหตุการณ์ที่เดินซ้ำ สิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วในอดีต การตกหลุมรัก และอุบัติเหตุ … ทีเวียนกลับมาหา ฟู่หยาน อีกครั้ง เพื่อตอบคำถามที่หลอกหลอเธอมานาน ถึงการจัดการ และยอมรับ กับสิ่งที่หลงเหลืออยู่ (Linger) หลังจากความ สูญเสียครั้งใหญ่ในชีวิต

ผมชอบประเด็นหนึ่งที่หนังนำเสนอมากๆ นะครับ ประเด็นอันว่าด้วย “ความค้างคาใจ” ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต ถ้ามีโอกาศเราอยากจะย้อนเวลาไปแก้ไขสิ่งผิดพลาด สิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น รึเปล่า ความตายของอาตง ถ้าย้อนไปได้ ทั้งเขา และฟู่หยาน จะแก้ไขมันได้หรือไม่ ความสัมพันธ์อันล้มเหลวของอาตง และพ่อ ถ้าย้อนกลับไปได้ ทั้งสองอยากจะกลับจะแก้ไขมันหรือไม่ สำหรับ ฟู่หยาน ในที่สุดเธอก็ถึงทราบว่า เธอเองไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีกต่อไปแล้ว และถึงแม้จะกลับไปแก้ไขได้ ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรให้

ตู้ฉีฟงยังคงแสดงออกถึงความเก่ง ในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ เก่งจนปิดปังอำพราง ปัญหาหลายๆ อย่างขอหนังได้ ด้วยการสร้างฉากอันน่าประทับใจขึ้นมาได้พอสมควร เล่าเรื่องได้อย่างมี ลูกล่อลูกชน อยู่ไม่น้อย รวมถึงสร้างฉากซึ้งอันน่าประทับใจออกมาได้ อย่างไม่เลี่ยน อย่างไรก็ตามหนัง ความพยายามในการสร้างความลึกซึ้งให้กับหนัง โดยเฉพาะอย่งยิ่งกับการพูดถึง เรื่องของการค้นหาตัวเอง และไคร่ครวนถึงความผิดบาปของตัวเอง

น่าเสียดายความพยายามสื่อสารเรื่องราวดังกล่าว กลับทำด้วยวิธีที่ค่อนข้างตื้นเขิน โดยเฉพาะการให้ตัวละคร พร่ำพรรณา ถึงความรู้สึกของตัวเอง และบอก ออกมาเป็นคำพูด อย่างตรงไปตรงมา และง่ายดาย ดูไม่เป็นธรรมชาติ หนังยังรกรุงรังไปด้วย ตัวละครอันไม่จำเป็น และเรื่องราวอันไม่จำเป็น โดยเฉพาะการสร้าง เรื่องสองเหตุการณ์ระหว่าง ระหว่างนางเอก และผู้ชายสองคน (ที่แสดงโดย วิค และหวังหยู่หนาน) ไม่สามารถเชื่อมโยงกันได้อย่างแนบสนิท

หลี่ปิงปิง ดูจะทุ่มแทให้กับการแสดงอย่างหนัก กับบทที่น่าจะเรียกได้ว่าเป็น บนเด่นที่สุดของเรื่อง เธอดูจะสร้างความหดหู่ เศร้าหมอง ทุกระทม ให้กับตัวละครของเธอ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ไม่สามารถเรียกร้อง ความเห็นใจจากคนดู ต่อตัวละครของเธอได้อย่างที่ควรจะเป็น (สิ่งที่น่าตกใจที่สุดของ หลี่ปิงปิง ก็คือเสียร้องเพลงอันไพเราะ ของเธอกับเพลงประกอบภาพยนตร์ของเรื่อง) เช่นเดียวกับ วิค ความใบหน้าอันหล่อเหลา คงไม่ต้องพิสูจน์กันอีกแล้ว เขายังสร้างความคลุมคลือให้กับบท กึ่งคน กึ่งผี กึ่งภาพหลอน ได้เป็นอย่างดี แต่บทของเขาก็ค่อนข้าง ห่างไกลจากคนดู เพราะปัญหาในการ ความขาดแคลนแง่มุมแห่งความลึกซึ้ง และมิติอันหลากหลาย

ถ้าคุณเป็นแฟนของพ่อหนุ่ม โจวอี้หมิน ละก็ มั่นใจได้ว่าเขาดูดีมากๆ อย่างแน่นอนใน Linger ส่วนหลีปิงปิงก็แสดงให้เห็นว่าเธอก็ยังมีดีนอกจากหน้าตาน่ารัก แล้วการแสดงก็ไม่เลว แต่หนังก็ไม่ได้เป็นงานที่ดึงศักยภาพของทั้งสอง ออกมาได้อย่างเต็มที่ โดยเฉพาะอย่างการดึงเสน่ห์ทีจะมัดใจคนดู (ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับรูปร่างหน้าตา)

ในหลายปีที่ผ่านมา ผลงานอย่าง Triangle, Election, Exiled นั้นชวนให้เราสงสัยว่าผู้กำกับ ตู้ฉีฟง จะถึงขั้นสำเร็จวิชา ประเภทไร้ผู้ต้าน ไร้เทียมาน ไร้วันพลาด แล้วกระมั่ง Linger เป็นบทพิสูจน์ว่า ยังครับยัง Linger มีความหมายที่น่าสนใจ แต่กลับขาดแคลนความลงตัวในฐานะภพายนตร์เรื่องหนึ่ง หนังวิจารณ์หลายคน ตีค่างานขิ้นนี้ต่ำมาก ส่วนตัวผมคิดว่าไม่ได้แย่ขนาดหนั้น แต่ก็คงเรียกว่า ประสบความสำเร็จไม่ได้เช่นเดียวกัน

• Credits
  บริษัทผู้สร้าง - Milkyway Image (HK) Ltd.
  กำกับ - Johnnie To Kei-Fung
  อำนวยการสร้าง - Johnnie To Kei-Fung, Tsui Siu-Ming
  บทภาพยนตร์ - Ivy Ho
  กำกับภาพ - Cheng Siu Keung
  ตัดต่อ -David Richardson
  ดนตรีประกอบ - Dave Klotz, Guy Zerafa
  กำกับศิลป์ - Raymond Chan Gam Hiu
  ออกแบบเครื่องแต่งกาย - Stanley Cheung Sai Kit
  แสดงนำ - Vic Chou, Lee Bing-Bing, Wong Yau-Nam, You Yong, Lam Suet, Maggie Siu Mei-Kei, Roy Cheung Yiu-Yeung, Mia Yam (Yan Qing)
• Rating - 3/5

Mei Lanfang เป็นงานใหม่ของยอดผู้กำกับรุ่นที่ 5 ของจีน เฉินกายเค่อ (Farewell My Concubine, The Promise) พูดถึงชีวะประวัติของ เหมยหลันฟาง นักแสดงชาย ผู้รับบทเป็นตัวนางในงิ้ว บทนำอันเป็นชื่อเรื่องนั้นจะแสดงโดยหลี่หมิง นักร้องนักแสดงชื่อดังชาวฮ่องกง มีดาราชื่อดังอย่าง เฉินเตาหมิง จางจื่ออี้ และเฉินหง ร่วมแสดงนำ

ล่าสุดทางบริษัทผู้สร้างได้ส่งภาพชุดอย่างเป็นทางการ ชุดใหญ่ของหนัง Me Lan Fang ให้ได้ชมกัน เราจะได้เห็นภาพของ หลี่หมิงในชุดนางงิ้วกันแล้ว เช่นเดียวกับงานสร้าง อันใหญ่โตอลังการ ซึ่งออกมาแล้วถือว่าน่าดูไม่น้อยเลยนะครับ