Young and Dangerous – กู๋หว่าไจ๋ (Andrew Lau Wai-Keung, 1996)

Young and Dangerous หรือ กู๋หว่าไจ๋ กลายเป็นปรากฏการย่อมๆ แห่ง วงการหนังฮ่องกงยุค 90 ที่ปลุกหนังแนวแก็งซเตอร์ให้กลับมาเป็น ที่นิยมอีกครั้ง หนังเป็นงานที่ดัดแปลงมาจาก หนังสือการ์ตูนสุดดังเรื่องหนึ่ง ของฮ่องกง เรื่องราวมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ เพื่อนรัก 5 คน นักเลงรุ่นใหม่ที่ กำลังก้าวเข้ามาสร้างชื่อในยุทธจักร Young and Dangerous ที่มีตัวละครสุดฮิต อย่าง เฉินเฮ่าหนาน ภาพของนักเลงวัยรุ่นสุดเท่ห์ วิ่งง้างมีดพร้า เข้าหากันก็กลายเป็นภาพจำภาพหนึ่ง แห่งวงการหนังฮ่องกงยุค 90 ไปโดยปริยาย

หนังเปิดเรื่องในยุค 80 เด็กหนุ่ม 5 จากครอบครัวชนชั้นธรรมดาสามัญ เติบโตในแฟล็ตของการเคหะ ที่แออันไว้ด้วยประชากรรายได้ต่ำ ใช้ชีวิตปากกัดตีนถีบบนท้องถนน เฉินเห้าหนาน (เจิ้งอี้เจียน) กับเพื่อนสนิทอย่าง ซาจี่ (เฉินเสี่ยวชุน) ต้าผี เป่าผี เป็นหนึ่งในเด็กนับร้อยที่เกิดมาในสภาพแวดล้อมเช่นนั้น เมื่อถึงจุดหนึ่งของชีวิต พวกเขาได้บกับทางสองเพร่ง ตั้งหน้าตั้งตาเรียนหนังสือ หางานดีๆ ทำ เป็นพลเมืองที่ดี ใช้ชีวิตตามรูปแบบ เช่นเดียวกับผู้คนอีกนับล้านคนในเกาะฮ่องกง

หากแต่พวกเขากลับเลือกทางที่สอง หันหลังให้กับโลกอันน่าเบื่อหน่าย และมุ่งหน้าสู่สังคมถ่อยเถื่อน ชีวิตนอกกฏหมาย มุมมืดของฮ่องกง แวดวงของเหล่านักเลง หาเงินกับสิ่งผิดกฏหมาย คนสองคน แห่งหงซิ่น ที่เป็นผู้เปิดประตูสู่วงการ ให้กับเห้าหนาน ก็คือ พี่บี (อู๋จื่อสง) และอาคุน (อู๋เจิ้งอวี้) คนแรกสอนให้เห้าหนาน ได้รู้จักถึง ความหมายของคำว่า คุณธรรมในหมู่นักเลง การบุญคุณ ขณะที่อาคุน สอนพวกเห้าหนานถึง ความป่าเถื่อน เลวทราม อันเป็นกฏพื้นฐานแห่งวงการนักเลง

เรื่องราวของ กู๋หว่าไจ๋ ภาคแรกนั้นวนเวียนอยู่กับเรื่องราว ความขัดแย้งในแก็งหงซิ่น เมื่ออาคุน เริ่มไม่พึ่งพอใจกับเพียงแค่ตำแหน่งหัวหน้าหน้าสาขา แต่มองไปถึงประมุขแห่งหงซิ่น มันเริ่มทำทุกวิถีทางเพื่อจะไปถึงเป้าหมาย ไม่ว่าจะด้วยเงินซื้อตำแหน่ง หรือวิชามารกำจัดผู้ที่ขวางทาง พี่บีลูกพี่ของเห้าหนาน ที่ยังคงจงรักภักดีอยู่กับ หัวหน้าคนปัจจุบัน (เยิ่นต๊ะหัว) พี่บี และเห้าหนาน จึงกลายเป็นเป้าหมายศัตรูเบอร์ต้นๆ ของ อาคุน ไปโดยปริยาย …

Young and Dangerous ออกฉาย ในช่วงเวลาก่อนตรุสจีนในปี 1996 ไม่นาน หนังเข้าฉายตามปกติ ด้วยฟอร์มที่ไม่ได้ใหญ่โตมากมาย กลับทำเงินไปกว่า ยี่สิบล้านเหรียญฮ่องกง และยืนโรงฉายนานไปอีก 3 เดือนหลังจากนั้น บางคนถึงกับนำไปเปรียบเทียบกับ หนังมาเฟียอีกระดับตำนานอีกเรื่อง ที่ฉายไปเมื่อ 10 ปีก่อน อย่างโหดเลวดี นอกจากนั้น แค่มองไปที่ภาคต่อ ที่ตามติดกันออกมา เป็นห่างว่าว ก็คงจะเป็นข้อพิสูจน์ได้อย่างดี

แม้จะประสบความสำเร็จทางการตลาดอย่างมากมายมหาศาล ในอีกด้านหนึ่ง คุณค่าในทางภาพยนตร์ ก็ยังเป็นสิ่งที่ ถูกตั้งคำถามไว้มากมาย ความเห็นจากทั้งนักวิจารณ์ และแฟนหนัง ส่วนหนึ่งปรามาสไว้ว่า เนื้อหา สาระ อารมณ์ยิ่งไม่สามารถเทียบเคียง โหดเลวดี ได้เลย และเมื่อเวลาผ่านไป กู๋หว่าไจ๋ ยิ่งไม่สามารถพิสูจน์ความ “ความคลาสสิค” ได้เทียบเท่ากับหนังมาเฟียรุ่นพี่ ยิ่งไปกว่านั้น คุณค่าในแง่มุมของความบันเทิง ของ กู๋หว่าไจ๋ ยังถูกตั้งคำถามอยู่พอสมควร

ก็ต้องยอมรับว่าจริงส่วนหนึ่งนะครับ ในแง่เนื้อหาของหนังแล้ว หนังแทบบไม่ได้สร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ นอกจากการนำแนวทาง หนังมาเฟียฮ่องกง แบบดั่งเดิมมานำเสนอ การหักเหลี่ยมเฉือนคม การแก้แค้น ผสมด้วย เรื่องรักหนุ่มสาว (มีดาราสาว หลี่จือ แสดงเป็นนางเอกในเรื่อง) และมิตรภาพระหว่างเพื่อน กับเนื้อหาพิมพ์นิยมประเภท ความเข้าใจผิด และการพิสูจน์ความจงรักภักดี ต่อสหาย

อย่างไรก็ตามจะบอกว่าหนังไร้คุณค่าโดยสิ้นเชิง นั้นก็ออกจะเกินไปบ้างนะครับ อย่างน้อยในช่วงเวลาที่ออกฉาย หนังก็ได้พกพาความสดใหม่ อย่างที่หนังฮ่องกงเริ่มคลาดแคลน ในช่วงเวลานั้นหนังฮ่องกง เริ่มเข้าสุ่ยุคตกต่ำถดถอย โดนหนังจากฮอลลีวูดตีจนแทบเอาตัวไม่รอด ในช่วงเวลานั้น Young and Dangerous นำเสนอ “ภาพลักษณ์” แบบใหม่ๆ ให้กับหนังแนวมาเฟีย ที่มุ่งเน้นการเชิดชู คนรุ่นใหม่ เป็นพิเศษ

องค์ประกอบที่ทำให้ กู๋หว่าไจ๋ โด่งดัง ประสบความสำเร็จ และที่สำคัญสร้างความแตกต่าง จากหนังแก็งสเตอร์ฮอ่งกงโดยทั่วไป ก็คือ งานสร้างที่ดูน่าตื่นตาตื่นใจ ที่หมายรวมไปถึง ดนตรีประกอบสุดเร้าใจ และงานภาพอันหวือหว่า ส่วนตัวของผู้กำกับหลิวเหว่ยเฉียง นั้นมีพื้นฐานทางด้านภาพอยู่แล้ว เขาได้รับเครดิตในฐานะ ผู้กำกับภาพร่วม กับ คริสโตเฟอร์ ดอยล์ ในหนังอย่าง Ashes of Time (1994, Wong Kar-Wai), Chungking Express (1994, Wong Kar-Wai)

หลิวเหว่ยเฉียง ถ่ายภาพเน้นฉาก เอาท์ดอร์ ภาพถนนหนทาง ตึกรามบ้านช่อง ในฮ่องกง ที่เต็มไปด้วยสีสรรค์ ไม่ว่าจะเป็นเฟล็ตสุดโทรม หรือแหล่งสถานให้บริการ อันโด่งดังอย่าง เจียมซาจุ่ย ย่านกลางคืนที่เต็มได้วยไฟหลากสี ฉากตัวละครเอก เดินทอดน่อง ตรวจตาตาม ถนนหนทาง ดูแล้วเท่ห์สุด ถือเป็นฉากประเภท “The Walk” ที่คลาดสสิคที่สุดในวงการภาพยนตร์ฮ่องกง เลยก็ว่าได้ (The Walk คือฉาก ประเภทที่ให้ตัวละครเป็นกลุ่ม เดินเรียงหน้ากระดาน แสดงความเท่ห์ ที่โด่งดังที่สุดในวงการเห็นจะเป็น The Walk จากหนังเรื่อง The Wild Bunch ของ แซม พากินพาร์)

องค์ประกอบต่างๆ ที่ได้กล่าวไปแล้วนั้น มีส่วนสำคัญในการสร้างสรรค์ตัวละครในเรื่อง ให้แตกต่างจาก ภาพหนังนักเลงเก่าๆ โดยทั่วไป ที่นิยมสร้างภาพ ตัวละครให้กลายเป็นประหนึ่งจอมยุทธ ควงปืนแทนกระบี่ ในทางตรงกันข้าม ตัวละครนักเลงหัวไม้ ใน กู๋หว่าไจ๋ กลับถูกให้ภาพที่แตกต่างออกไป จากนักเลงจอมยุทธแบบเก่าก่อน

พูดให้ชัด หลิวเหว่ยเฉียง ได้เปรียบภาพลักษณ์ของนักเลง จากกลุ่มคนถ่อยเถื่อน คร่ำครึที่คอยรักษากฏ และประเพณีแบบดั่งเดิม ให้กลายเป็น นักเลงวัยรุ่นบอยแบน สุดเท่ห์ แต่งตัวโก๋เก๋ ทรงผมทันสมัย ท่าทางยียวน กลายเป็นที่ถูกอกถูกใจวัยรุ่น อันเป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของหนัง อย่างเต็มเปา

เอาเข้าจริงๆ แล้วองค์ประกอบแห่งการสร้างสรรค์ตัวละครในเรื่อง อาจจะวนเวียนอยู่กับเรื่องเปลือกนอก มากไปกว่าความลึกซึ้งใดๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ภาพที่ออกมานั้นถูกรสนิยมวัยรุ่นอย่างรุนแรง ความสำเร็จนอกจากผู้สร้าง ผู้กำกับแล้ว ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับนักแสดงในเรื่องด้วย ที่ถือเป็นความโชคดี ปนใจถึงของผู้กำกับอยู่ไม่น้อย ที่คัดเลือกเอานักแสดงหนุ่มวัยรุ่น (ในยุคนั้น) มารับบทนำในหนังฟอร์มใหญ่เช่นนี้

ก่อนหน้าปี 1996 เจิ้งอี้เจี้ยน เป็นดารานักร้องวัยรุ่น ที่น่าจับตามอง แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะดาราภาพยนตร์ กู๋หว่าไจ๋ เป็นงานที่เปลี่ยนให้ เจิ้งอี้เจี้ยนกลายเป็น นักเลงที่ถูกจริตของเด็กวัยรุ่นอย่างที่ไม่เคยมีใครเป็นมาก่อน ภาพลักษณ์ “นักร้อง” ของเจิ้งอี้เจี้ยน รวมกับกลุ่มดาราสมทบอย่าง เฉินเสี่ยวฉุน, ไมเคิล เซียะ และเจสัน จู ที่เติบโตมาจากสายแดนเซอร์ ยิ่งนับเน้น ความเป็น “นักเลงบอยแบนด์” ขึ้นไปอีก

แม้ตัวหนังจะว่าด้วย “นักเลงวัยรุ่น” หนังก็ยังไม่ทิ้ง ภาพลักษณ์เก่าๆ ของหนังนักเลงฮ่องกง แต่ถูกใช้เพื่อขับความเพิเศษของ กลุ่มพระเอก และสะท้อนความตกยุคตกสมัยของนักเลงรุ่นเก่า ที่เริ่มอ่อนแอ หมดไฟ หรือเลวจนหาดีไม่ได้ ไสามารถสานต่อ ค่านิยมของนักเลงรุ่นเก่าได้อีกต่อไป ที่โดดเด่นเป็นเพิเศษก็คือ ดารารุ่นเก๋าที่ชื่อ อู๋จื่อสง อดีตนักเลงตัวจริงเสียงจริง รับบทเป็นพี่บี ลูกพี่ของพวกพระเอก ที่จบชีวิตลงในการต่อสู้แย้งชิงอำนาจ ส่วนอู๋จวินอวี้ ที่รับบทอาคุน ตัวร้ายของเรื่องนั้น สร้างภาพรัก เลวผสมโรคจิต ออกมาได้อย่างมีสีสรรค์สุดๆ เรียกว่า เมื่อเขาปรากฏกายขึ้นมาบนจอ ก็จะขโมยหนังไปเป็นของตัวเอง

Young and Dangerous ฉายในปี 1996 ปีสุดท้ายที่ฮ่องกงปกครองโดยรัฐบาลของสหราชอาณาจักร ยุคสมัยแห่งการเปลี่ยนแปลง หนังอาจจะไม่ได้ให้ในเรื่องคุณค่าทางภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็สะท้อนความต้องการของวัยรุ่น คนรุ่นใหม่ ได้ดี ทางหนึ่งอาจจะว่าในด้วย ความต้องการ ที่วนเวียนอยู่กับเรื่องภาพลักษณ์ อยากเท่ห์อยากเด่น ขณะเดียวกัน เนื้อหาที่ว่าด้วย “การเปลี่ยนผ่านระหว่างรุ่น” ก็สะท้อนไปถึง ความต้องการก้าวผ่านคนรุ่นเดิม เพื่อสร้างตำนาน สร้างอาณาจักร ของตัวเองเสียที

  • Credits
    บริษัทผู้สร้าง –
    Jing’s Production Limited, Art Top Movie Productions Ltd
    บริษัทจัดจำหน่าย – Upland Films Corporate Limited (Hong Kong)
    กำกับ – Andrew Lau Wai-Keung
    อำนวยการสร้าง – Manfred Wong Man-Chun
    บทภาพยนตร์ – Manfred Wong Man-Chun, Shui San, Ang Liu
    ถ่ายภาพ – Andrew Lau Wai-Keung
    ตัดต่อ – Mago
    ดนตรีประกอบ – Clarence Hui Yuen, C. A. M., Wong Wai-Nin, Ronald Ng Luk-Sing
    กำกับศิลป์ – Lee Pik-Kwan
    ออกแบบเสื้อผ้า – Lee Pik-Kwan, Man Yun-Mei
    แสดงนำ – Ekin Cheng Yee Kin, Jordan Chan Siu Chun, Simon Yam Tat Wah, Gigi Lai Chi, Francis Ng Chun Yu, Frankie Ng Chi Hung, Michael Tse Tin Wah, Jerry Lamb Hiu Fung, Joe Cheng Cho, Ha Ping
  • Thailand distributions – จัดจำหน่ายในเมืองไทย ใช้ชื่อไทยว่า “กู๋หว่าไจ๋”
  • Rating – 3.5/5

5 thoughts on “Young and Dangerous – กู๋หว่าไจ๋ (Andrew Lau Wai-Keung, 1996)

  1. นอกเรื่องนิดนึง….ข้อความตอนท้ายของย่อหน้าที่ 3 เหมือนจะตก

    ได้ดูเรื่องนี้ทั้ง 7 ภาค ( 1- 5 และ born to be king กับ Young and Dangerous: The Prequel )
    ส่วนภาคพิเศษได้ดูแค่ 2 ภาค คือ Portland Street Blues กับ The Legendary Tai Fei ยังไม่ได้ดูภาคของ ไก่ป่า (ซานจี) และ พี่คุน

    เรื่องนี้ดูแต่ละภาคแล้วจะรู้สึกขำเล็กน้อย ตรงที่ชอบเอานักแสดงที่ตายไปในภาคก่อน กลับมาในภาคใหม่ บ่อยๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s