The House of 72 Tenants (1973, Chor Yuen)

The House of 72 Tenants เป็นหนึ่งในหนังแห่งประวัติศาสตร์ ของวงการภาพยนตร์ฮ่องกง ซึ่งถือ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ บริษัท ชอว์บราเดอร์ กลับมาทำหนังพูดภาษากวางตุ้งอีกครั้ง ที่แม้กระทั่งความตายของบรูซ ลี ก็ไม่อาจทำให้หนังเรื่อง Enter The Dragon ยืดระยะการเป็นหนังทำเงินสูงสุดตลอดกาล ของฮ่องกงได้วยความแรงของ The House of 72 Tenants นี้เอง

ปรากฏการเรื่อง ความสำเร็จทางรายได้ของ The House of 72 Tenants ทำให้หนังภาษากวางตุ้งที่ทำท่าว่าจะใกล้สูญพันธ์ไปแล้ว ได้กลับมาลืมตาอ้าปากอีกครั้ง แต่กลับไม่ใช่ชอว์บราเดอร์ ที่สามารถดักตวงผลประโยชน์จากความสำเร็จครั้งนี้ หากแต่เป็นคู่แข่งอย่างโกลเด้น ฮาเวสท์ และดาวตลก ไมเคิล ฮุย ที่ต่อยอดความสำเร็จของหนังตลกภาษาท้องถิ่นฮ่องกง จนกลายเป็นมาตรฐานของวงการหนังในเวลาต่อมา

The House of 72 Tenants มีต้นฉบับมาจากละครเวที ที่แสดงอยู่ที่เซี่ยงไฮ้เมื่อยุค 50 หรือหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง จบลงนั้นเอง โดยบทละครเดียวกันนี้ได้เคยถูกสร้างเป็นหนังมาครั้งหนึ่งแล้ว ในปี 1962 โดยบริษัทผู้สร้างจากเซี่ยงไฮ้ และประสบความสำเร็จไปมากพอสมควร

ในครั้งใหม่นี้ ชอว์บราเดอร์ นำกลับมาปัดฝุ่นใหม่ มอบหมายให้ผู้กำกับคนเก่งที่ชื่อว่า ฉู่หยวน ที่พึ่งเซ็นสัญญากับบริษัทเมื่อปี 1972 และทำหนังให้ชอว์มาแล้ว 2 – 3 เรื่อง การเลือก ฉู่หยวน ถือเป็นความเหมาะสมอย่างยิ่ง ยอดผู้กำกับมีความสามารถหลากหลาย ทำหนังได้ทุกแนว โดยเฉพาะยุคแรกของการทำหนังของเขา ฉู่หยวนเคยทำหนังแนวสะท้อนชีวิตชาวบ้านมาหลายเรื่องในยุค 60 ก่อนจะย้ายค่าย มาทำหนังแนวเพ้อฝัน อย่างหนังกำลังภายในตามสมัย (โดยเฉพาะหนังที่ตัดแปลงมาจาก นิยายกำลังภายใน ที่ต่อมาแทบจะกลายเป็น ลายเซ็นของผู้กำกับไปเลย)

เขาทำหนังเรื่องนี้ โดยรักษาบรรยากาศแบบละครเวทีไว้อย่างเต็มที่ ใช้ประโยชน์จากโรงถ่ายภาพยนตร์ของชอว์บราเดอร์ สร้างฉากบ้านเช่ายุคต้น ศตวรรตที่ 20 ขึ้นมาได้อย่างมีเสน่ห์ แม้จะดูไม่สมจริงแบบหนังยุคใหม่ สังเกตุว่าหนังใช้มุมกล้องอย่างจำกัด เน้นเฉพาะการถ่ายภาพระยะไกล แสดงให้เห็นดารามากมายอยู่บนจอเดียวกัน เกือบทั้งตลอดเรื่อง

คำว่า Tenants นั้น มีความหมายโดยตรงว่า คนเช่าบ้าน เนื้อหาของหนังเกี่ยวพันธ์อยู่กับตัวละคร ประชาชนบ้านเช่า ที่ใช้ชีวิตอย่างขัดสน ภายในการเอาเปรียบของ สาวใหญ่ ปั๋กกู๋ (หูฉิน) เจ้าของห้องเช่า กับสามี (เทียนฉิง) ที่พยายามทำทุกวิถีทาง เพื่อเอารีดเลือดจากปูให้ได้มากที่สุด ทั้งด้วยวิธีกดขี่เอาเปรียบ จนถึงขั้นช่อโกงด้วย กลเม็ดเด็ดพลายนานา ประการตามแต่จะสรรค์หามาได้

ในบรรดาผู้อาศัย ประกอบไปด้วยผู้คนมากมายหลากหลายสาขาอาชีพ สาวอ้วน เซี่ยงไฮ้ โป (เสิ่นเตี้ยนเสีย) ที่หาเลี้ยงชีพด้วยการ รับจ้างซักผ้า ดูจะเป็นไม้เบื่อไม้เมา กับเจ้าของบ้านเช่ามากที่สุด การจำกัดน้ำให้ได้วันละสองถัง นั้นดูเหมือนจะกระทบต่ออาชีพของ อาโป เข้าอย่างจัง, คุณนายฮั่น (คาเรน ยิป) สาวสวยที่แต่งกับนักศึกษาหนุ่มขี้โรคใส้แห้ง จนเธอต้องเป็นคนออกไปทำงาน เป็นสาวไนท์คลับ เพื่อหาเงินเข้าบ้าน, อาฟก หนุ่มขายมะกอก จอมก่อม๊อป, ลุงคนขายบุหรี่, คุณหมอคิม นายแพทย์ที่พึ่งอพยพมาจากชานตุง

นอกจากจะต้องพึ่งพาอาศัยกันเองแล้วชาวบ้านเช่า ยังได้รับการช่วยเหลือจาก อาหวง (จิงลี่) ลูกเลี้ยงคนสวยของ เจ้าของบ้าน ที่ดูจะมีน้ำใจไมตรีผิดกับพ่อเลี้ยง แม่เลี้ยง ของเธอแบบคนละโลก เรื่องราวยุ่งยากไปกว่านั้นอีก เมื่ออาหวง เกิดไปสานสัมพันธ์ลึกซึ้งโรแมนติก กับไอ้หนุ่มช่างซ่อมหรือทำรองเท้า มาดนักเลง (เยี่ยหัว) ที่เป็นตัวตั้งตัวตี ในการต่อต้าน แม่เลี้ยงของเธอนั้นเอง

การอธิบายปรากฏการของ The House of 72 Tenants นั้นก็ต้องเท้าความกันซักหน่อยว่า ความบันเทิงแบบภาพยนตร์ ที่ชอว์บราเดอร์ นั้นถนัดเป็นพิเศษก็คือ คือการสร้างภาพแห่งความฝัน ชีวิตในแฟนตาซี แบบที่คนได้แต่จิตนาการถึง ในกรณีของชอว์ก็คือ โลกแห่งจอมยุทธ การผจณภัย ในดินแดนโบราณ, เรื่องลึกลับในราชสำนัก และความรักหนุ่มสาวในแบบอุดมคติ

The House of 72 Tenants นั้นดูจะแตกต่างจากหนังแบบปกติชอว์บราเดอร์ โดยสิ้นเชิง เพราะหนังนำเสนอบันเทิง แบบที่อ้างอิงจากความจริงของชีวิต การดิ้นรนหาเลี้ยงชีพ ปากกัดตีนถีบ ใช้เงินแบบชักหน้าไม่ถึงหลัง

ความบันเทิงที่เกิดขึ้นก็คือ การเลือกฉายเฉพาะ ชีวิตในบางแง่มุม เป็นส่วนที่สามารถสร้างความหวัง และพึงพอใจ ฃ พูดถึงการโต้ตอบของชนชั้นล่าง ด้วยลูกล่อลูกชน แบบหมาจนตรอก ต่อปากต่อคำแบบไม่กลัวเกรง รวมไปถึงการรวมพลังช่วยเหลือจุนเจือ แบบคนชลบท จนสามารถเอาชนะ การเอารัดเอาเปรียบได้ในที่สุดในบั้นปลาย

อย่างไรก็ตาม ต้องบอกกันไว้ก่อนว่า ความบันเทิงที่เกิดขึ้นจากหนัง นั้นเป็นเรื่องถูกสร้างมาเพื่อเฉพาะเจาะจง โดยมีปัจจัยเรื่อง เชื้อชาติ ภาษา และเวลา เป็นประเด็นสำคัญ หนังถูกสร้างมาเพื่อ คนฮ่องกง เมื่อปี 1973 เป็นหลัก คนไทยใน พ.ศ. นี้อย่างผมดูแล้ว ก็ต้องบอกว่า “รู้เรื่อง แต่ไมเข้าใจ” คือรู้ว่าเนื้อหาของหนังดำเนินไปทางใด แต่ไม่อาจเข้าใจ รายละเอียด อารมณ์ความรู้สึกที่หนังสื่อออกมาได้

งานชิ้นนี้ ของผู้กำกับฉู่หยวน ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายหลักในการเล่าเรื่อง เป็นบทพูด ที่กลายเป็นส่วนสำคัญของเรื่อง หนังเต้มไปด้วยฉากสนทนา ภาษาปาก ศัพท์แสลง จากฉากต่อล้อต่อเถียงกัน ของตัวละคร ที่อ้างอิงเนื้อหาจาก วัฒนธรรมชาวบ้าน ร้านตลาด ของฮ่องกงเอง ที่กลายเ็ป็นที่ถูกอกถูกใจ คนท้องถิ่นเป็นอย่างมาก (ที่คงจะเทียบเคียงได้กับ ฉากการด่าทอกัน ที่กลายเป็นฉากตลกขบขัน สำหรับคนไทยในหนังตลก ที่แสดงโดย ตลกคาเฟ่)

ความสำเร็จที่เกิดขึ้นนั้น ก็เพราะหนังนำเสนอ สิ่งที่หนังฮ่องกงในช่วงนั้นขาดแคลน การพูดภาษาท้องถิ่น นำเสนอเรื่องราวใกล้ตัว และข้อสำคัญอีกอย่าง ก็คือการรวบรวมดาราดังมากมาย ไว้ในเรื่องเดียวกัน ฟังดูก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนะครับ แต่การรวมดาราของ The House of 72 Tenants นั้นไม่ธรรมดา เพราะเป็นการรวมเหล่าคนดังของสองวงการเข้าไว้ด้วยกัน

เป็นครั้งแรก เมื่อเหล่าซุปเปอร์สตาร์จากจอเงิน และดาราท้องถิ่นที่คนฮ่องกงรัก จากจอแก้ว ทั้งดารา และบรรดาคนดังจากรายการประเภทต่างๆ ที่คนฮ่องกงคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ทุกวัน ได้ปรากฏตัวในจอใหญ่ ด้วยภาพยนตร์เรื่องนี้

เหตุผลสำคัญของการรวมตัวระหว่างดาราจากสองวงการ เป็นผลสืบเนื่องมาจากว่า เซอร์ รัน รัน ชอว์ เจ้าของบริษัท ชอว์ บราเดอร์ พึ่งจะเริ่มสยายปีกเข้ามา เมื่อเขาได้ตัดสินใจ ลงทุนกับธุรกิจโทรทัศน์ในช่วงเวลานั้นพอดี ทำให้หนังกลายเป็นเรื่องพิเศษสุด เมื่อครั้งที่หนังออกฉาย ไม่เฉพาะในฮ่องกง แต่รวมถึงชุมชนของคนกวางตุ้ง อย่างใน มาเลเซีย และสิงค์โปร์

ดาราเจ้าประเจ้าจากหนังใหญ่ของชอว์บราเดอร์ ที่มาประชันกันในเรื่องนั้นนำทีมมาโดย พระเอกหนุ่ม เยี่ยหัว, จิงลี่, จิงเหมี่ยว, ฮุ่ยฉิน, เทียนเฉียน, ฉิงกัง (บิดาของผู้กำกับคิวบู๊ ฉิงเสี่ยวตง) ขณะที่ดาวเด่นจากจอทีวีก็นำทีมมาโดย เจ๊อ้วน เสิ่นเตี้ยนเสีย (ผู้ล่วงลับไปในต้นปี 2008 ที่ผ่านมา) และอดีตสามีเจิ้งเส้าชิว ที่โผล่มาบทรับเชิญอยู่แวบนึง เช่นเดียวกันกับ เฉินกวนไท้ หลี่ลี่ลี่ กุ๊ฟง หลี่ซิ่วเสียนฯลฯ ปรากฏตัวออกมากันคนละนิด คนละน้อย แต่ก็เรียกสีสรรค์ได้พอสมควร

แม้จะมีร่องรอยของการตกยกตกสมัยอยู่พอสมควร The House of 72 Tenants เป็นหนึ่งในความทรงจำที่สำคัญ ของวงการหนังฮ่องกง มีคนบอกว่าถ้าไม่มี The House of 72 Tenants ก็อาจจะไม่มีคนอย่าง หวังจิง หรือโจวซิงฉือ (ตรอกเล้หมู ในหนังเรื่อง Kung Fu Hustle ก็คือ การคารวะอย่างเป็นทางการ ของโจวซิงฉือต่อ ต้นทางของหนังตลกกวางตุ้งเรื่องนี้) ถ้าพูดถึงประวัติศาสตร์ของหนังฮ่องกง หรือหนังจีน ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลีกเลี่ยง ความสำคัญของ The House of 72 Tenants

  • Credits
    บริษัทผู้สร้าง- Shaw Brothers
    กำกับ – Chor Yuen
    อำนวยการสร้าง – Sir Run Run Shaw, Andrew Eu
    บทภาพยนตร์ - Chor Yuen
    ตัดต่อ - Chiang Hsing-Lung
    กำกับศิลป์ - Chan Ging-Sam
    ดนตรีประกอบ - Frankie Chan Fan-Kei
    ถ่ายภาพ - Wong Chit
    ออกแบบเครื่องแต่งกาย - Liu Chi-Yu
    แต่งหน้า - Wu Hsu-Ching
    แสดงนำ - Yueh Hua, Tin Ching, Ching Li, Hu Chin, Lydia Shum Din-Ha, Hoh Sau-San, Lau Yat-Fan, Guk Fung, Cheng Hong-Yip, Lee Sau-Kei, Cheng Miu, Leung Tin, Law Lan, Nam Hung, Danny Lee Sau-Yin, Ouyang Shafei, Lau Dan, Chan Mei-Hua, Wong Ching-Ho, Karen Yip Leng-Chi, Si Si, Wong Hon, Lau Ng-Ke, Lee Ho, Wong Kwong-Yue, Do Ping, Adam Cheng Siu-Chow, Yeung Chak-Lam, Ricky Hui Koon-Ying, Wong Chung, Chan Shen, Paang Paang, Kong Ling, Got Dik-Wa, Lam Fung, Chung Wa, Lily Ho Lei-Lei, Ching Gong, Sai Gwa-Paau, Betty Pei-Ti, Law Hon, Yue Ming, Chor Yuen (cameo), Chen Kuan-Tai (cameo), Lau Wai-Ling (cameo)
  • Rating – 4/5
About these ads
เรื่องก่อนหน้า
แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: