Eighteen Springs (1996, Ann Hui)

Eighteen Springs เป็นหนังโรแมนติกย้อนยุคของ แอน ฮุย นำแสดงโดย หลี่หมิง, อู๋เชี่ยนเหลียน และเหมยเยี่ยฟาง มีดารารุ่นเดอะอย่าง หวังอยู่ เป็นผู้อำนวยการสร้าง หนังเป็นการดัดแปลมาจากนิยายของ จางเจียหลิง งานของ จางเจียหลิง ถูกนำมาสร้างเป็นหนัง และละคร หลายเรื่องตั้งแต่ยุคหนังขาวดำ จนมาถึงปัจจุบัน และที่ผ่านตากันไปก็คือ หนังเรื่อง Lust, Caution ของอังลี อันโด่งดังนั้นเอง

ผู้กำกับหญิง แอน ฮุย เองเคยดัดแปลงหนังของ จางเจียหลิง มาแล้วหนึ่งครั้งในยุค 80 คือหนังเรื่อง Love in the Falled City ผลออกมาไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก นี้จึงเป็นเหมือนการแก้ตัวกลายๆ จะว่าไปแล้วงานของจางเจียหลิง ก็ดูเข้าจะทางกับงานหนังของแอน ฮุย อยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะการพูดถึง เรื่องผู้หญิง และยุคสมัย

หนังได้รับคำวิจารณ์ก้ำๆ กึ่งๆ บ้างก็บอกว่าหนังลุ่มลึกดี แต่ความน่าเชื่อถือถูกทำลายด้วยภาคโปรดักชั่นที่ไม่สมจริง ขณะที่นักดูหนังบางส่วนโจมตีความจืดชืดของหนัง ส่วนตัวผมกลับประทับใจในหนังมากๆ Eighteen Springs ประสบความสำเร็จในการเล่าเรื่องน้ำเน่าเมโลดราม่า ให้ออกมาน่าเชื่อถือ การแสดงของดาราทั้งหมดยังยอดเยี่ยม สำหรับนางเอกอู๋เชี่ยนเหลียน นี่คืองานที่ดีที่สุดของเธอ

Eighteen Springs พูดถึง การพบพา พลัดพลาก ผ่านช่วงเวลาอันยาวนาน เรื่องราวเกิดขึ้นบนฉากหลังที่เมืองเซียงไฮ้ในยุคปี 1930s เรื่องราวเริ่มต้นชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่ง ที่ทำงานในโรงพิมพ์แห่งหนึ่งในเซียงไฮ้ ซื่อจิน (หลี่หมิง) หนุ่มคุณชายรองแห่งตระกูลพ่อค้าผู้ร่ำรวยจากนานกิง และ ม่านเจิน (อู๋เชี่ยนเหลียน) หญิงสาวที่มีพื้นแพอยุ่ในเซี่ยงไฮ้นั้นเอง ในเวลาไม่นานนัก ทั้งสองได้พัฒนาความสัมพันธ์ส่วนตัว จากเพื่อนรวมงาน คนสนิท และกลายเป็นคู่รักในเวลาไม่นานนัก

มารดาของ ม่านเจิน เริ่มมีความหวังว่าลูกสาวคนเล็กที่หัวแข็งคนนี้ จะได้เป็นฝั่งเป็นฝาเสียที แต่ทุกอย่างก็ยังเต็มไปด้วยอุปสรรค์ด้วยฐานันดรที่ต่างชั้น และยิ่งไปกว่านั้นการมีพี่สาว ที่ใช้ชีวิตอย่างสกปรก ม่านหลู่ (เหมยเยี่ยฟาง) ต้องออกจากบ้าน มาหากินด้วยการเป็นพาร์ทเนอร์ ตั้งแต่อายุยังน้อย เพื่อเลี้ยงครอบครัว และส่งเสียน้องสาวให้เรียนหนังสือ ตอนนี้เธอแต่งงานกับ จูหงไฉ่ (เก๋อหยู) เศรษฐีใหม่ท่าทางโอหัง ไม่นำพาต่อความละเอียดอ่อนใดๆ

“พาร์ทเนอร์ หรือนักเที่ยวกันแน่ที่เลวกว่ากัน” ม่านเจิน ปกป้องพี่สาว คำดูถูกดูแคลนของผู้อื่น หากแต่สุดท้ายไม่ใช่ขี่ปากของชาวบ้านที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวด แต่เป็นพี่สาวคนเดียวคนนั้นเอง หลังจากต้องเลิกรากับชายคนรัก ม่านเจิน เดินทางไปพัก และพยาบาลพี่สาวที่กำลังป่วยกระเสาะกระแสะ ในคืนวันหนึ่ง ณ บ้านของพี่สาว ม่านเจิน กลับถูกข่มเหงโดยพี่เขยผู้ต่ำช้า จนตั้งท้อง

นี่เป็นเพียงคราวเคราะห์ของหญิงสาว หรือแผนการของพี่สาวที่ไม่สามารถตั้งครรห์ได้ แต่ต้องการเด็กทารกซักคนเพื่อผูกมัดสามี ดูเหมือนว่าความรักของ ม่านเจิน และซื่อจิง ได้จบลงอย่างสมบูรณ์ตรงจุดนี้เอง ฝ่ายหญิงเก็บตัวจนคลอด ยกลูกให้กับพี่สาวตามคำขอ และเริ่มต้นชีวิตใหม่ และกลบฝังอดีตทั้งหมด ส่วนฝ่ายชายยินยอมแต่งงานกับ หญิง (Annie Wu) ที่ทางครอบครัวหามาให้ แม้จะรู้อยู่แล้วว่า เธอคนนั้นจะเป็น คนรักของเพื่อนสนิทของเขาเองก็ตามที

หนังเล่าเรื่องที่เข้าข่ายลีลาแบบน้ำเน่า เมโลดราม่า เรื่องราวการพลัดพราก ชตากรรมอันโหดร้าย และความผิดหวัง แอน ฮุยยังคงยึดมั่นกับความเชื่อส่วนตัว ที่ไม่ยัดเยียดฉากเร้าอารมณ์อย่างหนังประเภทเดียวกัน แต่ขับดันเรื่องราวผ่านการแสดงออกอันเป็นธรรมชาติ และกิจวัตรประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพูดคุยถึงเรื่องรายจิปาถะบนโตะอาหาร ที่สะท้อนถึงความรู้สึก ความสัมพันธ์ของตัวละคร

จางเจียหลิง เป็นนักเขียนหญิงคนสำคัญของวงการวรรณกรรมจีนยุคใหม่ งานของเธอสะท้อนภาพของเพศหญิงในช่วงเวลาระหว่างปี 1927 – 1949 หรือที่เรียกกันว่า ‘ยุคสาธารณรัฐ’ อันเป็นรอยต่อที่สำคัญสำหรับผู้หญิงจีน ที่ได้หลุดพ้นจากจารีตประเพณีเดิมๆ ในประวัติศาสตร์กว่า 3,000 ปีของจีนนั้น เป็นช่วงเวลาที่ ผู้หญิงไม่ต้องมัดเท้า อยู่โยงกับบ้านหุ้งขาวดูแลลูก เหมือนเมื่อสองทศวรรตก่อนหน้า และดูเหมือนจะเป็นอิสระในช่วงสั้นๆ เมื่อประเทศต้องอยู่ภายใต้ ระบอบการปกครองแบบสังคมนิยมในอีกไม่กี่ปีต่อมา

แอนฮุย ใช้การตัดสลับเหตุการณ์ และเสียง Voice Over ของสองตัวละครลักที่แสดงโดยหลี่หมิง และอู๋เชี้ยนเหลียน ที่พูดบรรยายถึงความรู้สึกในช่วงเวลาต่างๆ สะท้อนความผิดพลาด การเข้าใจผิดเล็กน้อย ที่ลุกลามใหญ่โต แอน ฮุย ไม่ได้นำเสนอเรื่องราวหวานซึ้ง ความสัมพันธ์พัฒนาไปอย่างเรียบง่าย และความรันทดก็ไม่ได้ถูกบีบคั้นจนเกินพอดี

สิ่งที่น่าประทับใจใน Eighteen Springs การที่ แอน ฮุย สามารถฉายภาพความสัมพันธ์อันยาวนานของตัวละครได้อย่างน่าเชื่อถือ โดยเฉพาะกับคำพูดของตัวละครตัวที่แสดงโดยอู๋เชี่ยนเหลียนที่ว่า “จะรักใครซักคน หรือ เกลียดซักคนตลอดไป มันยากเหมือนกันนะ” กับการตีความคำว่า ‘ตลอดไป’ อย่างมองความเป็นจริงของชีวิต มากกว่าความเพ้อฝันที่ไม่มีอยู่จริง

ตัวละครของ จางเจียหลิง ใน Eighteen Springs ดูเหมือนเป็นผู้หญิงพวกเธอเป็นผลผลิตของสังคมจีนยุคใหม่ ใช้ชีวิตกับอิสระอย่างเต็มที่ หนึ่งเป็นชนชั้นล่างที่มีการศึกษา หนึ่งเป็นสาวสังคมที่ไม่กลัวต่อการทำตามใจปราถนา และอีกหนึ่งเป็นหญิงผู้ขายบริการ ที่ไม่หยี่หระต่อหาเลี้ยงชีพด้วยงานชั้นต่ำ

แต่เอาเข้าจริงๆ แล้วพวกเธอยังคงต้องเผชิญกับวิบากกรรมเดิมๆ ชีวิตที่เลือกไม่ได้ งานแต่งที่ถูกบีบบังคับจากครอบครัว พลัดพรากจากคนที่รัก ทุกอย่างไม่ได้เกิดขึ้นจากการบีบคั้น ของค่านิยมเก่าแก่ที่ล้างกันไม่หมด กันเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงความหวาดกลัวของตัวเอง ต่อสถานะของเพศหญิงในโลกยุคใหม่ ที่ไม่ได้นำมาแค่อิสระ แต่ยังรวมถึงความโดดเดี่ยวอันน่าหวาดระแวง ที่เพศชายเองก็ไม่มีสิทธิ์ (หรือไม่มีจำเป็น) จะช่วยเหลือ หรือยุ่งย่าม

Eighteen Springs เสนอภาพของผู้หญิง ในช่วงเปลี่ยนผ่านของสังคม กับการดิ้นรน ต่อความปราถนาส่วนตัว กับกรอบของสังคม และความจำเป็นในชีวิต ในช่วงเวลาแห่งความคาบเกี่ยวแห่งยุคสมัย ม่านเจิน และม่านหลู่ ก็เหมือนผู้หญิงอีกจำนวนมากที่ไม่ได้ร้องขออะไรมานัก เพียงแค่ได้ดำเนินชีวิตไปตามความต้องการของตัวเอง แต่ก็ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากเต็มทน

  • Credits
    บริษัท – Mandarin Films, China Film Co-Production Corporation, Tianshan Film Studio
    อำนวยการสร้าง – Ann Hui On-Wah, Jimmy Wang Yu
    กำกับ – Ann Hui On-Wah
    บทภาพยนตร์ – John Chan Kin-chung
    จากบทประพันธ์ของ – Eileen Chang
    ถ่ายภาพ – Mark Lee Ping-Bin
    กำกับศิลป์ – Bruce Yu Ka-on, Yank Wong Yan-kwai
    ดนตรีประกอบ – Daniel Ye Xiaogang
    แต่งหน้า – Lee Wai-Ming
    แสดงนำ – Leon Lai-Ming, Wu Chien-Lien (Ng Sin-Lin), Anita Mui Yim-Fong, Ge You, Annie Wu, Huang Lei, Wang Zhiwen
  • Thailand Distribution – เข้าฉายในเมืองไทย และออกแผ่น DVD โดยบริษัท APS มีชื่อไทยที่ไม่เห็นจะเข้ากับตัวหนังเลยว่า “ชีวิตข้า ขอกล้าที่จะรัก”
  • Rating – 4.5/5
Advertisements

One thought on “Eighteen Springs (1996, Ann Hui)

  1. ดูเรื่องนี้เพราะชอบนักแสดงในเรื่องค่ะ คือแอนนิต้า มุย และอู๋เชี่ยนเหลียน
    แต่พอดูไปเรื่อย รู้สึกอึดอัด กับตัวละครในเรื่อง เนื่อเรื่องก็ดูยืดเยื้อบ้าง แต่ไม่มากจนเกินไป
    เป็นหนังที่เรียกอารมณ์ได้ดีเลยค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s