Shinjuku Incident – ใหญ่แค้นเดือด (2009, Derek Yee)

Shinjuku Incident งานใหม่ของเอ๋อตงเซินยังคงเล่าเรื่องแวดวงอาชญากรรม หลังจากประสบความสำเร็จอย่างงดงามกับ One Nite In Mongkok เมื่อสองถึงสามปีก่อน เรื่องราวในหนังของผู้กำกับชาวฮ่องกงยังคงวนเวียนอยู่กับ ความหายนะของความฝัน อุดมการณ์ ของตัวละครผู้คาดหวังจะเปลี่ยนโลก เปลี่ยนชีวิตตัวเองให้ดีกว่าเดิม ที่สุดท้ายถึงได้รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ตั้งแต่ต้น

เอ๋อตงเซินยังคงยึดมั่นอยู่กับ การวาดภาพชีวิตของชนชั้นล่างในเมืองใหญ่ สิ่งที่แตกต่างไปคือ ครั้งนี้เรื่องราวไม่ได้อยู่ในฮ่องกงเหมือนเก่า แต่เป็นใจกลางเมืองของประเทศญี่ปุ่น และที่สำคัญที่สุด Shinjuku Incident จะมีพระเอกนักบู๊นักเสี่ยงตาย คนดังแห่งฮ่องกงอย่างเฉินหลง มารับบทนำ

เถี่ยโถว (เฉินหลง) หนุ่มช่างซ่อมรถเทรคเตอร์จากเขตชนบท ของประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ ตัดสินใจเดินทางจากบ้านเกิดอย่างผิดกฏหมายเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น เพื่อตามหา ซิ่วซิ่ว (ซูจิงเหล่ย) แฟนสาวที่เดินทางมาถึงก่อนหน้าหลายปี และสูญเสียการติดต่อไปอย่างไม่มีเปาะแส เถี่ยโถว ได้รับการช่วยเหลือจาก อาเจี๋ย (เดเนียล วู) หนุ่มบ้านเดียวกันผู้ตั้งรกรากอยู่ทีนี่ ในการช่วยหางาน และที่อยู่ให้ ในเขตพลุกพล่านที่เรียกกันว่า ชินจูกุ

เรื่องราวดำเนินไปกับการบอกเล่าชีวิตอันดิ้นรน สำหรับคนต่างดาวเข้าเมืองอย่างผิดกฏหมายอย่างพวกเขา ยังคงมีแต่งานสกปรกรายได้ต่ำ ที่คนญี่ปุ่นท้องถิ่นปฏิเสธเท่านั้นถึงจะเป็นโอกาสของพวกคนนอก เถี่ยโถว ใช้ชีวิตอย่างลำบากลำบนที่นี่ พร้อมกับเพื่อนชาวจีนด้วยกัน ที่เบียดเสียดกันอยู่ในบ้านเช่ารูหนูจนกระทั่งเขาได้พบกับ ซิ่วซิ่ว หญิงสาวผู้เป็นสาเหตุการมาญี่ปุ่น ในที่สุด ในวันนี้แฟนสาวที่เติบโตมาด้วยกัน ได้กลายเป็นคนญี่ปุ่นอย่างถูกกฏหมาย และเป็นภรรยาของ เองูจิ โชนินาริ (มาซายะ คาโตะ) ยากูซ่าผู้ยิ่งใหญ่ในญ๊ปุ่นไปแล้ว

ในเมื่อไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตทีผ่านมาได้อีก ซิ่วซิ่ว กลายเป็นของคนอื่น เช่นเดียวกับโอกาสกลับสู่บ้านเกิดที่ถูกปิดตาย หลังจากเอกสารต่างๆ ได้สูญหายไปหมดระหว่างการหลบหนี เถี่ยโถว ตัดสินใจว่าชีวิตที่เหลืออยู่ต้องดำเนินต่อไปที่นี่ อยู่อย่างถูกต้อง ปลอดภัย และมีเกียรติ

เขา และสมัครพรรคพวกชาวจีน ตั้งเป็นแก๊งทำเรื่องอย่างผิดกฏหมายสารพัด อันนำมาซึงเงินจำนวนมากในเวลาอันสั้น ไม่ว่าจะเป็นการ ขายบัตรโทรศัพย์เถื่อน, บัตรเครดิตปลอม, โกงเงินเครื่องปาจิงโกะ และขโมยของเพื่อขายแก่ร้านรับซื้อของโจร จนไปเหยียบตาปลาของทั้งยาใหญ่ชาวจีน ผู้มาถึงญี่ปุ่นก่อนหน้า รวมถึงยากุซ่าญี่ปุนเจ้าถิ่นที่เริ่มแสดงความไม่พอใจในตัว ในกลุ่มมาเฟียชาวจีนขึ้นมาเรื่อยๆ

ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นลุกลามใหญ่โต จนเถี่ยโถวต้องไปพัวพันกับ ความขัดแจ้งในแก๊งยากูซ่าญี่ปุ่นแบบไม่รู้ตัว ด้วยเหตุบังเอิญเอาได้ช่วยเหลือชีวิตของ เองูจิ จนบานปลายไปรับงานสกปรกของพวกยากูซ่า เพียงเพื่อต้องการให้ชีวิตของตัวเอง และพวกพ้องง่ายขึ้นมาบ้าง

โดยไม่รู้ตัวในช่วงเวลาอันสั้น เถี่ยโถว ได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของคนอพยพชาวจีนในประเทศญี่ปุ่น ชีวิตดูเหมือนจะไปได้ด้วยดี เขาเปิดร้านซ่อมรถ เปลี่ยนผับกลางคืนให้กลายเป็นร้านผิดกฏหมาย และหวังจะให้แก๊งกลายเป็นที่พึ่งของคนจีน ขณะเดียวกัน ความสัมพันธ์กับสาวชาวจีนเจ้าของบาร์คนสวย ลิลี ก็กำลังไปได้ด้วยดี โดยเถี่ยโถว ไม่ได้ระแคะระคายถึงหายนะที่รอคอยอยู่เบื้องหน้าแม้แต่น้อย

โลกใน Shinjuku Incident เป็นโลกที่ไม่มีใครสามารถควบคุมได้ ตัวละครทั้งหลายล้วนประสบกับภาวะ “ผิดแผน” แทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็น แผนการอันซ้บซ้อนในการขึ้นสู้อำนาจในแก๊งยากูซ่า, แผนที่จะเปลี่ยนชีวิตตัวเองให้กลายเป็นคนญี่ปุ่นของหญิงสาวคนหนึ่ง, จนไปถึงแผนง่ายๆ อย่างการมีรถเข็นขายกำลัด ของหนุ่มชาวจีน

ไม่ว่าจะเป็นความคาดหวังแบบใดในชีวิต ล้วนดำเนินไปถึงจุดหมายอันแสนเศร้าอย่างเดียวกัน ชินจูกุ สถานที่อันเต็มไปด้วยโอกาสแล้วความหวัง ในด้านตรงกันข้ามมันยังเป็นสถานที่อันเต็มไปด้วยการแก่งแย้ง ที่พร้อมจะเปลี่ยนคอนรอบข้างให้เป็นศัตรู ซึ่งคอยกระทืบซ้ำยามที่ก้าวพลาด และเปลี่ยนตัวเราให้กลายเป็นคนอื่น อยู่เสมอ

หนังเป็นงานในสไตล์ เอ๋อตงเซินแท้ๆ ในทางกลับกัน หนังเป็นทุกอย่างที่ตรงกันข้ามกับหนังของเฉินหลงที่แล้วมาทั้งหมด หนังเต็มไปด้วยความรุนแรง ภาพอันโหดเหี้ยมทารุณ เรื่องราวที่บีบคั้นหาหนทางออกไม่เจอ หนังของเอ๋อตงเซิน ยังคงนำเสนอเรื่องราวอันคาดเดาไม่ได้ แต่ไม่ใช่ด้วยความหลักแหลม สลับซับซ้อนของพล๊อต และบทภาพยนตร์ แบบหนังอาชญากรรมฮ่องกงยุคหลัง Infernal Affairs อะไรประเภทนั้น

ในทางตรงกันข้าม Shinjuku Incident เป็นงานที่ปฏิเสธความซับซ้อน และบางทีความง่ายของพล๊อต นั้นก็เป็นสิ่งที่คนดูไม่ได้คาดเดาถึง ยิ่งกว่าความซับซ้อนเสียอีก ทั้งชัยชนะ ความพ่ายแพ้ หรือความสัมพันธ์ถูกนำเสนอแบบเรียบง่าย ที่เห็นชัดก็คือ ความตายของตัวละคร  ล้วนเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างชั่วฉับพลัน ไม่ซาบซึ้งไม่ยิ่งใหญ่ เป็นความตาย แบบธรรมดาๆ ที่ดูจริงเหลือเกิน

หนังเป็นหนึ่งในงานที่ปักป้ายถึงจุดขายเรื่องความสมจริงสมจัง และเป็นงานในประเภทสะท้อนข้อเท็จจริงอย่างออกหน้าออกตา หนังทำได้อยู่พอสมควรสำหรับประเด็นนี้ โดยเฉพาะการสร้างความน่าเชื่อถือ ให้กับชีวิตของชาวจีนต่างด้าวผิดกฏหมาย อย่างไรก็ตาม เอ๋อตงเซิน ดูจะมีปัญหาไม่น้อยกับการ เสนอภาพประเทศญี่ปุ่นที่ออกมาประดักประเดื่อนอย่างไรบอกไม่ถูก

แตกต่างจากงานเก่าของผู้กำกับที่เสนอภาพชีวิตในเมืองใหญ่ ได้อย่างน่าเชื่อถือ เพราะเหตผลสำคัญก็คือ หนังมีฉากหลังอยู่ในฮ่องกง อันเป็นสถานที่ซึ่งคุ้นเคยในทุกตารางนิ้วอยู่แล้ว แต่สถานที่แปลกใหม่ใน Shinjuku Incident เอ๋อตงเซินทำตัวเหมือนเป็นนักท้องเที่ยว ที่ดูจะตื่นเต้นกับวัฒนธรรมเปลือกนอกของญี่ปุ่นมากไปหน่อย จนดูเหมือนว่าหนังนำเสนอวิถีชีวิต และสภาพแวดล้อม ในดินแดนปลาดิบได้อย่าง Stereotype อยู่ซักหน่อย

ว่ากันตั้งแต่ความขึงขัง น่าสะพรึงกลัวที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังของพวกยากูซ่า เช่นเดียวกับพวกพังค์ที่เหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น รวมถึงการร่ายข้อมูลจำพวก “เกร็ดชีวิตคนจีนในฮ่องกง” แบบทื่อๆ ผ่านปากตัวละคร แบบไร้ชั้นเชิงหน่อยๆ (ซึ่งเป็นสไตล์คล้ายๆ ที่เคยพบเห็นกับการ นำเสนอข้อมูลยาเสพติด ในหนังเรื่อง Protege ของผู้กำกับมาแล้วก่อนหน้านี้)

หนังยังมีปัญหาเรื่องการดำเนิน และลำดับเรื่องราว การประกอบไปด้วยเรื่องราว และตัวละครมากมาย ดูเหมือนว่าจะทำให้หนังไม่สามารถเก็บประเด็นได้หมด เนื้อหาบางตอนถูกเล่าอย่างละเอียด การตั้งรกรากของตัวเอก ขณะที่อีกหลายส่วน ดูเหมือนจะเป็นไปอย่างรวบรัด จนขาดน้ำหนัก ซึ่งมีอยู่หลายๆ จุดในหนังทั้ง ความสัมพันธ์หลักระหว่างตัวละครของเฉินหลง กับตัวละครหญิงทั้งสอง และการพลิกบุคลิคภาพจากหน้ามือเป็นหลังเท้า ในตัวละครของ เดเนียล วู

ความตะขิดตะขวงใจเล็กๆ น้อยๆ นี้อาจจะเป็นแค่ความน่ารำคาญ จนไปถึงทำลายความต่อเนื่อง และน่าเชื่อถือของหนังไปบ้างในบางส่วน อย่างน้อยมันก็อาจถูกกลบด้วยงานเบื้องหลังชั้นเลิศ โดยทีมงานเกรด A ไล่กันตั้งแต่ ดนตรีประกอบอันมีพลังของคอมโฟสเซอร์คนดังแห่งฮ่องกง ปีเตอร์ กั๋ม, งานภาพของผู้กำกับภาพชาวญี่ปุ่น โนบูยาสะ คิตะ และคิวบู๊ทีดูรุนแรงสุดๆ สมจริงสุดๆ ของ เฉินเจียเล่อ คิวบู๊สุท้ายของเรื่องนั้นเยี่ยมมากๆ ถ่ายทำได้ส่วน แสดงออกถึงการดิ้นรน การเอาชีวิตรอด ได้อย่างทรงพลังสุดๆ

อย่างไรก็ตามสิ่งที่กลายเป็นที่สนใจลำดับต้นๆ ต้องเป็นการแสดง และบทบาทของพระเอกจมูกโต อย่างแน่นอนที่สุด ที่ครั้งนี้ถือเป็นการฉีกภาพเก่าๆ เดิมๆ อันเป็นที่คุ้นชินกันของแฟนหนังโดยสิ้นเชิง โดยภาพรวมเฉินหลงอาจจะดูเหมือนแสดงได้หน้าเดียวไปซักหน่อย กับการปั้นหน้าเครียด แต่อย่างน้อยเขาก็ทำให้เชื่อถึงความมีเลือดมีเนื้อ ของตัวละครเถี่ยโถว ฉากที่ผมชอบโดยส่วนตัวก็คือ ฉากที่ เถี่ยโถว ได้พบกับซิ่วซิ่ว อีกครั้ง โอเคว่านี่เป็นฉากที่ไม่ได้แปลกใหม่อะไรมากมาย แต่เฉินหลงก็ดูจะประสบความสำเร็จทีเดียวกับการแสดงสีหน้า ของความ ความรู้สึกอันปนแประหว่าง ความเศร้า ความสุข ความผิดหวัง ความสมหวัง ที่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

คนที่ดูจะขโมยความโดดเด่นไปได้เหมือนเคยเห็นจะเป็น เดเนียล วู ที่เป็นเหมือนทั้งเด็กปั้นของเฉินหลง (ร่วมงานกับเอ๋อตงเซินเป็นครั้งที่ 3) และเอ๋อตงเซิน (ร่วมงานกับเอ๋อตงเซินเป็นครั้งที่ 4) ที่มาในบทอันแตกต่างจากภาพลักษณ์เก่าก่อนของเขาโดยทั่วไป กับบทอาเจี่ย หนุ่มความทะเยอทะยานต่ำ ที่ต้องพบกับโศกนาฏกรรมในชีวิต แม้ในครึ่งหลังของหนังตัวละครของเขา อาจจะดูหลุดโลกไปซักนิด

ส่วนสองดาราหญิงของเรื่อง ซูจิงเหล่ย และฟานปิงปิง มีช่วงเวลาปรากฏตัวค่อนข้างน้อยในหนังแมนๆ แบบนี้ ขณะที่ดาราชาวญี่ปุ่นที่ร่วมแสดงอย่าง นาโอโตะ ทาเคนะกะ ดาวตลกคนดังแดนปลาดิบในบทนายตำรวจ คิตาโน่ ผู้ทั้งเป็นหนี้บุญคุญ และตามไล่ล่าตัวละครของเฉินหลง เช่นเดียวกันกับมาซายะ คาโตะ กับบทยากูซ่าสุดเท่ห์ ก็มอบการแสดงที่มีสีสรรค์มากๆ ให้กับหนัง

ก็ต้องพูดกันตรงๆ ว่า Shinjuku Incident ไม่ใช่งานที่สมบูรณ์แบบเต็มร้อยเปอร์เซ็น โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับงานเก่าๆ ของผู้กำกับ แต่ก็ยังนับว่าเป็นงานที่ดี เป็นโอกาสที่สำคัญที่เฉินหลงได้แสดงเป็นคน ที่มีเลือดเนื้อ อยู่ในสภาพแวดล้อม อันสัมผัสได้จริง

  • Credits
    บริษัท – JCE Movies Limited, Emperor Motion Pictures
    อำนวยการสร้าง – Albert Yeung, Jackie Chan, Henry Fong
    กำกับ – Derek Yee Tung-Sing
    บทภาพยนตร์ – Derek Yee Tung Sing
    ถ่ายภาพ – Nobuyasu Kita
    กำกับศิลป์ – Oliver Wong
    ตัดต่อ – Ka-Fai Cheung, Chi-Leung Kwong, Man To Tang
    ดนตรีประกอบ – Peter Kam
    ออกแบบเครื่องแต่งกาย – Castillo Angelo Bernardo, Araki Satoe
    กำกับคิวบู๊ – Chen Ka-Lok
    แสดงนำ – Jackie Chan, Daniel Wu Yin Cho, Xu Jing Lei, Ken Lo, Yasuaki Kurata, Chin Kar Lok, Lam Suet, Chin Ka Lok, Fan Bing Bing
  • Thailand Distribution – เข้าฉายเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2552 โดยสหมงคล ฟิล์ม ใช้ชื่อไทยว่า “ใหญ่แค้นเดือด
  • Rating – 4/5

6 thoughts on “Shinjuku Incident – ใหญ่แค้นเดือด (2009, Derek Yee)

  1. เพิ่งไปดูมาครับ เห็นด้วยกับบทวิจารณ์หลายส่วนครับ
    ฉากแอคชั่นที่สมจริง ในเืกือบทุกฉาก
    ชอบใจกับการแสดงดราม่าของเฉินหลงในหลายฉาก,แดเนียล วู ที่นับวันฝีมือการแสดงที่ดีวันดีคืน (เล่นได้น่าสมเภทจริงๆ) ผู้แสดงประกอบหลายคนทำหน้าที่ได้เยี่ยมจริง ทั้งคนจีน และญี่ปุ่น

    ผมคิดว่าถ้าผู้กำกับ เอ๋อตงฉิน จะทำการตัดต่อแ้ก้ไข เพื่อให้เห็นจุดเปลี่ยนของตัวละครบางตัวเช่นของแดเนียลวู น่าจะทำให้หนังดูกลมกลืนและไม่กระโดดเท่านี้

    ในใจยังอยากเชียร์ให้มีฉบับ ไดเร็กเตอร์คัท เพิ่มเติมรายละเอียดเบื้องหลังออกมาหรือเล่าเรื่องในสไตล์หนังเรื่อง one nite in mongkok แม้ว่าจะตัวหนังอาจยาวขึ้นถึงสองชั่วโมงครึ่ง หรือสามชั่วโมง คงได้ชูนิ้วโป้งสองนิ้วแน่

    ผมคิดว่าน่าจะเป็นหนังที่น่าซื้อเก็บสะสมมากๆอีกเรื่องนึง แม้จะไม่ดีที่สุดก็ตาม

  2. เห็นด้วยกับความเห็นครับ หนังเรื่องนี้พอดูจบแล้วอยากจะบอกว่า “น่าเสียดาย” เอ๋อตงเซินน่าจะทำได้ดีกว่านี้ ทั้งการปูพื้นเรื่อง การดำเนินเรื่องหรือการตัดต่อ เพราะถ้าทำได้ดี ๆ หนังเรื่องนี้ ความสัมพันธ์ของชนชาวจีนกึ่งพี่กึ่งน้องแบบนี้มีสิทธิหยิบรางวัลได้ทั่วโลกเลย แต่หนังขาดน้ำหนักไปหลายจุด บางซีนดูจริงจังหนักแน่น แต่บางซีนก็เบาโหวง

    เฉินหลงเล่นเรื่องนี้ ไม่รู้สิ สำหรับผม ยังมองว่าบทดราม่ายังเป็นรองวิ่งกระเตงฟัดอยู่เลยนะ เพราะแกไม่ได้ระเบิดอารมณ์อะไร มีแต่กั๊ก ๆ พออารมณ์กั๊ก ๆ มันก็เป็นเฉินหลงที่เราเคยเห็นมาจนชินตา ไม่ได้ฉีกอะไรมากนัก

    แต่คนที่น่ายกย่องที่สุดคือ แดเนียล วู เล่นเรื่องนี้ได้ใจไปเต็ม ๆ

  3. ผิดฟอร์มมากสำหรับเอ๋อตงซิน
    ผมว่าเฉินหลงคงมีส่วนกดดันทำให้หนังไม่หม่นนัวร์เท่าเรื่องก่อนๆของเขาที่เขามีอิสระในการกำกับ เขียนบท ตัดต่อเองทั้งหมด เพราะว่าหนังเรื่องนี้ใช้ทุนสร้างของเฉินหลงนั่นเอง เฉินหลงดูไม่มีมิติ ดีเกินไปสำหรับโลกทุกวันนี้
    แดเนี่ยล วู ท็อปฟอร์มอีกตามเคยถือว่าเป็นนักแสดงคุณภาพรุ่นใหม่ของฮ่องกงครับ

  4. ผมขอบอกตรงๆเลยว่าสำหรับผมแล้วหนังเรื่องนี้เป็นหนังชีวิตที่ทำออกมาซึ้งมากๆ ยิ่งตอนที่เฉินหลงบุกเดี่ยวไปล้างแค้นให้เพื่อนที่ถูกตัดมือบอกตรงๆว่าน้ำตาแทบไหล

    แต่ที่ผมผิดหวังอย่างเดียวคือในฉากจบผมแอบหวังว่าจะได้เห็นพระเอกบู้มันๆในฉบับของเฉินหลง แต่สุดท้ายกลับวิ่งหนีไปหนีมา โดนยิง สุดท้ายตายอย่างน่าอนาจในท่อน้ำขี้(ยังไม่ได้ชกใครสักคนเลย) หนังนี้คงเป็นที่ประทับใจของผมหากคนแสดงไม่ใช่เฉินหลง เพราะสำหรับผมแล้วชอบตอนที่เฉินหลงเล่นหนังแนวแอ็คชั่นปนตลกมากกว่า ผมว่ามันเหมาะกับคนที่มีความสามารถสูงส่งอย่างเขา เพราะหนังแบบนี้นักแสดงคนไหนก็เล่นได้ หรือว่าเฉินหลงอายุมากจนไม่ไหวแล้ว….แต่หนังดีมากครับ พูดจากใจ

  5. ดูจากสภาพแฟนเก่าคงไม่น่ารอดแน่นอน แฟนใหม่ก็ไปมีชีวิตใหม่ น่าสงสารแฟนเก่าและลูกมากมาก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s