Shaolin – เส้าหลิน สองใหญ่ (2011, Benny Chan) 5/5

Shaolin หนังกังฟูระดับ “อีพิค” ฟอร์มยักษ์ใหญ่, ระดมดาราคับคั้ง แฟนหนังจีนน่าจะไม่พลาดกัน ซึ่งตัวหนังทำออกมาได้ผิดคาด คือไม่ได้เน้นไปที่ฉากพะบู๊กันซะอย่างเดียว แต่ยังเล่าเรื่องที่เต็มไปด้วยการบีบคั้น สะเทือนใจ เรียกว่าไปได้ไกล และมีความลึกซึ้งมากอย่างที่หนังกังฟูเรื่องหนึ่งพึงจะมีได้ Read More

โฆษณา

Shaolin Vs Lama (1983, Lee Tso-nam)

โคตรกังฟูคลาสสิคอีกเรื่อง ผมเองเพิ่งมีโอกาสได้ดูเป็นครั้งแรกเมื่อเร็วๆ นี้เลยขุดเอาบทวิจารณ์ของ คุณ Somyos ที่เคยเขียนไว้มาลงให้อ่านกันอีกครั้งครับ Read More

Big Trouble in Little China – มหัสจรรย์พ่อมดใต้โลก (1986, John Carpenter)

ในฮอลลีวูดประเภทติดกลิ่นจีน ที่สร้างกันออกมาอย่างต่อเนื่องในหลายสิบปีที่ผ่านมา Big Trouble In Little China ของ จอห์น คาร์เพนเตอร์ น่าจะจัดอยู่ในลำดับต้นๆ โดยเฉพาะความบันเทิง มากว่าไปนั้นยอดผู้กำกับท่านนี้ พิสูจน์ว่าในยุคทอปฟอร์มของเขาไม่ใช่เพียงแค่งานสยองขวัญเท่านั้นที่เชี่ยวชาญ แต่งานแนวตลาดป๊อปคอร์น คาร์เพนเตอร์ ยังสร้างออกมาได้อย่างไร้ที่ติ ที่สำคัญไม่ได้ทิ้งเอกลักษณ์ลีลาส่วนตัวของตนไป

แจ็ค เบอร์ตัน (เคิร์ท รัซเซล) สิงห์รถบรรทุกเข้าไปพัวพันกับโลกใต้ดินของไช่น่าทาวน์ที่เต็มไปด้วย การต่อสู้ระหว่างความดีความเลว, วิทยายุทธ, เวทมนต์คาถา และความมหัสจรรย์พันลึก แบบที่ชาวตะวันตกไม่เคยล่วงรู้มาก่อนว่ามีอีกโลกซ่อนอยู่เพียงใต้จมูกของพวกเขา

Read More

Drunken Master 2 – ไอ้หนุ่มหมัดเมา 2 (1991, Lau Kar Leung)

โดย Somyos Thiamtawan

หลังจากความสำเร็จของหนังกังฟูย้อนยุคในช่วงต้นยุค 90 อย่าง ฟงไสหยก หรือ Iron Monkey เฉินหลง ก็เริ่มที่จะลองเปลี่ยนแนวทางการสร้างหนังตามกระแสบ้าง โดยการเพิ่มลวดสลิงเข้ามาช่วยเสริมท่วงท่าการต่อสู้ให้ดูหนักหน่วงรุนแรงมากขึ้น (จากแต่เดิมที่ใช้แค่แป้งฝุ่นหรือมุมกล้องช่วยเท่านั้น)

Read More

Drunken Master – ไอ้หนุ่มหมัดเมา (1977, Yuen Wo Ping)

โดย Somyos Thiamtawan

Drunken Master ถือเป็นหนังกังฟู+คอเมดี้ที่ดีที่สุดตลอดกาล และความสำเร็จของหนังก็มีอิทธิพลกับหนังฮ่องกงในช่วงปลายยุค 70 หลังจากที่ Snake in the Eagle’s Shadow(1978)โกยรายได้ไปอย่างมหาศาลแล้ว คราวนี้เฉินหลงก็ไม่รีรอที่จะอัดมุขตลกเฮฮาตามสไตล์และความอัจฉริยะทางร่างกายของเขาใส่ลงไปในหนังเรื่องใหม่ ภายใต้ผู้กำกับคนเดิมจากหนังเรื่องก่อนอย่าง หยวนหวูปิง

Read More

Summer Palace – วังวนหัวใจรัก (2006, Lou Ye)

Summer Palace ผลงานของผู้กำกับชาวจีนแผ่นดินใหญ่ ลู่เย่ สร้างชื่อในเสียงในระดับสากลด้วยเหตุผลสองประการ หนึ่งหนังได้รับเลือกเข้าฉาย ในสายประกวดเทศกาลหนังเมืองคานส์เมื่อปี 2006 เช่นเดียวกับหนังการเมืองของจีน นับตั้งแต่รุ่นที่ 5 เป็นต้นมาที่ “การโดนแบนจากรัฐบาลจีน” กลายเป็นเครื่องหมายการค้า กลายเป็นการประกาศเกียรติคุณ

ผลงานของ ลูเย่ เป็นหนึ่งในงานที่ถูกโฆษณาด้วยความฮือฉาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งความโจ่งแจ้งในฉากทางเพศของตัวละคร แต่อย่างน้อยเนื้อในของหนังก็ยังทรงคุณค่า เขาเล่าเรื่องด้วยอารมณ์ความรู้สึก เป็นบทบันทึกแห่งยุคสมัย ความโดดเด่นที่แท้จริงของหนังก็คือ Summer Palace สามารถเล่าเรื่องความตึงเครียดทางการเมือง ของประเทศจีนในยุคเติ้งเสี่ยวผิง โดยฝ่านชีวิตของเด็กใจแตก สาวใจง่าย ผู้ที่กลายมาเป็นตัวแทนแห่งความรู้สึกแห่งหนุ่มสาวในยุคนั้นทุกคน Read More

A Chinese Ghost Story – โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า (1987, Ching Siu-Tung)

“โปเยโปโลเย” นั้น เป็นบทสวดภาษาทิเบต อ่านออกเสียงเป็นภาษาไทยว่า “ปัญญาบารมี ซึ่งหมายถึง คำภีร์ปรัชญาปารมิตา ในศาสนาพุทธนิกายมหายาญ (ข้อมูลจากคุณ นางสาวเย็นฤดี ในกระทู้ของ pantip.com ครับ) แต่สำหรับวงการภาพยนตร์ โปเยโปโลเย กลายเป็นเครื่องหมายการค้าของหนังประเภทหนึ่ง ที่ผสมปนแปกันด้วยองค์ประกอบของความสนุกตื่นเต้น โรแมนติก และสยองขวัญ ฉีเคอะ ได้นำเรื่องเล่าปรัมปรามาแต่งสีกลิ่นเสียงใหม่ กลายเป็นตำนานบทหนึ่งแห่งวงการภาพยนตร์ฮ่องกง Read More